Πάει
ο Παλιός ο Χρόνος
Η
άνοιξη, έπεται του χειμώνα, το φώς
διαδέχεται την νύχτα, όμως εμείς
απειλούμεθα να βυθιστούμε ξανά σε ζοφερό
σκοτάδι απύθμενης δουλείας!
Για
ποιόν καινούργιο χρόνο να γιορτάσουμε;
Για ποίαν ελπίδα;
Του
αδηφάγου τέρατος της απληστίας την
απέραντη γαστέρα πως θα αποφύγουμε;
Παντού ληστές!
Γράφει
ο Γιώργος Βολουδάκης
Αυτή
την χρονιά σκέφτηκα να γράψω κάτι απλό,
ο κόσμος κουράστηκε από την πολύπλοκη
χρεονομία (γιατί δεν διαχειριζόμαστε
πλέον τα του οίκου μας αλλά τα του
"χρέους" μας) και θέλει να απολαύσει
τις "γιορτές" ξένοιαστος χωρίς να
σκέφτεται τι τον περιμένει μετά...
Δυστυχώς και αυτή την χρονιά δεν σκέφτηκε πάλι, ούτε Ποιός τον περίμενε, ούτε Ποιόν γιορτάζει....
Δυστυχώς και αυτή την χρονιά δεν σκέφτηκε πάλι, ούτε Ποιός τον περίμενε, ούτε Ποιόν γιορτάζει....
Έτσι,
η πλειονότητα των ανθρώπων έκανε και
πάλι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό!
