Τα άσφαιρα του "Πιστολέρο"...

Τα άσφαιρα του "Πιστολέρο"...

Μια εκτενής ανάλυση του ΑΡΔΗΝ, και σε βάθος κριτική, των προγραμματικών θέσεων του ΜέΡΑ25

Η επιστροφή του Γιάνη με κάτι σαν πρόγραμμα

Του Γιάννη Ξένου

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο άνθρωπος που χειρίστηκε τις τύχες της ελληνικής οικονομίας το πρώτο εξάμηνο του 2015, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα, επέστρεψε στον τόπο του εγκλήματος. Το Diem25, το διεθνές κίνημα που δημιούργησε πριν τρία χρόνια με διάφορες προσωπικότητες (μεταξύ άλλων ο Νόαμ Τσόμσκι και η Πάμελα Άντερσον) που γοητεύει το τεράστιο «Εγώ» του, είχε ως στόχο να τον αναδείξει ως ευρωβουλευτή στη Γερμανία. Στη Γερμανία, με ποσοστό 0,5% εκλέγεσαι ευρωβουλευτής, και εκεί κατήλθε υποψήφιος υπολογίζοντας ότι στη Γερμανία των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων θα ήταν σχετικά εύκολο να εκλεγεί [1].  Στην Γερμανία, το Diem 25 έλαβε μόλις 0,2% και 130 χιλ. ψήφους, αλλά στην Ελλάδα έκανε την έκπληξη και παραλίγο να εκλέξει ευρωβουλευτή.

Από τον βράδυ των ευρωεκλογών τα φώτα στράφηκαν και πάλι στον Γιάνη και αυτός κάνει ό,τι μπορεί για να συντηρεί την υπερπροβολή. Ο χώρος της κομμουνιστικογενούς ή δικαιωματιστικής αριστεράς (αλλά, δυστυχώς, όχι μόνο) τον αντιμετωπίζει ως τον σωτήρα της, μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, την πτωτική στασιμότητα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την κατάρρευση της ΛΑΕ. Το γεγονός ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν εσπευσμένα σε έναν μήνα προκαλεί συνωστισμό από διάφορα μεσαία στελέχη και προσωπικότητες στον προθάλαμο του ΜέΡΑ25, διότι  ο Βαρουφάκης, από θέση ισχύος, δεν συνομιλεί με άλλους «αρχηγούς», αλλά υποδέχεται ευχαρίστως όσους θέλουν να πηδήσουν στο άρμα του.

Θεωρίες και θεωρητικοί «Παιγνίων» στο Eurogroup

Θεωρίες και θεωρητικοί «Παιγνίων» στο Eurogroup

Σύμφωνα με πολλούς οικονομικούς αναλυτές ο υπουργός Οικονομικών και θεωρητικός των Παιγνίων κ. Βαρουφάκης πόνταρε με «υψηλό ρίσκο» για το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Η όποια διαπραγματευτική του τακτική στο Eurogroup μέχρι τώρα, βασίστηκε, όπως λέγεται ευρέως, στη Θεωρία των Παιγνίων – με αποτελέσματα, που για πολλούς όχι μόνο δεν κρίνονται ικανοποιητικά αλλά συνιστούν κατά κράτος νίκη της Γερμανίας. Κάποιοι άλλοι, κυρίως καθηγητές (Γκάλμπρεϊθ, Κρούγκμαν κ.ά.), υποστηρίζουν το αντίθετο, ότι δηλαδή στις 20-2-2015 υπήρξε γερμανική υποχώρηση – κάτι που βεβαίως θα πρέπει να φανεί πολύ σύντομα στην πράξη και οι διακηρυγμένες «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης να παραμείνουν ως έχουν. Όσον αφορά πάντως τα «Παίγνια» στο Eurogroup, ο κ. Βαρουφάκης μπορεί εφαρμόζοντας στα σοβαρά θεωρίες για «chicken game» ν’ αρέσκεται σε ρόλο «επαναστάτη χωρίς αιτία». Το ζητούμενο δεν είναι όμως πως θα επιβεβαιωθούν θεωρίες Παιγνίων αλλά να μην πέσει σύντομα η χώρα σαν βολίδα στο γκρεμό, παριστάνοντας ο ίδιος πάντα τον «ριψοκίνδυνο», γιατί ίσως να μη ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του ο ρόλος του «δειλού». Και τότε δεν θα έχει πια για την Ελλάδα απολύτως καμία σημασία αν, όπως λέει ο κ. Γκάλμπρεϊθ, «σε ένα χρόνο από τώρα μπορεί το πολιτικό τοπίο στην Ευρώπη να είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που είναι σήμερα».