Régis Debray: Εγκώμιον αγίων Εικόνων!
 |
| Μονή της Παναγίας του Άρακα, Λαγουδερά, Κύπρος, 1192 μ.Χ. |
Πώς
συνέβη και ένας Γάλλος αναθρεμμένος με
τον Διαφωτισμό, θιασώτης της Ουτοπίας
της Επανάστασης- για την πραγμάτωση της
οποίας έθεσε σε θανάσιμο κίνδυνο την
ίδια του τη ζωή, στα βουνά της Βολιβίας,
στο πλευρό του Τσε Γκεβάρα – και σύμβουλος
του προέδρου Μιτεράν ανακάλυψε τη
βυζαντινή Εικόνα, για την οποία το
ελληνικό ορθόδοξο πνεύμα συγκρούονταν
για δύο περίπου αιώνες με το ανατολίτικο
ανεικονικό;
Του Ευάγγελου
Νιάνιου
"Πανήγυρις
φαιδρά, ιερά πανδαισία, δεύτε πιστοί
μεθέξωμεν· ακραιφνής Φράγκος και γαρ
ημάς συγκαλείται, εστιάτωρ ων πνευματικός,
ού η τράπεζα γέμει ελληνικών εδεσμάτων’"... Το βιβλίο του Ρεζίς Ντεμπραί «Ζωή
και θάνατος της εικόνας»
– περί αυτού πρόκειται – που
πρωτοκυκλοφόρησε το 1992 είναι ένας ύμνος
στην αιώνια – ειδωλολατρική και ορθόδοξη
– Ελλάδα. Και όμως διαπραγματεύεται
ένα καθόλα σύγχρονο θέμα: τις γεωπολιτικές
διαστάσεις της εικόνας. Aυτό που
εντυπωσιάζει στο βιβλίο δεν είναι ο
εκθειασμός των Αρχαίων προγόνων μας –
δεν είναι ο πρώτος που το κάνει και άλλοι
ίσως τον ξεπερνούν σε επαίνους – αλλά
ο ανυπόκριτος εγκωμιασμός των Ελλήνων
Πατέρων της Εκκλησίας, από τον Μέγα
Αθανάσιο μέχρι τον άγιο Νικηφόρο, τον
Πατριάρχη και η αναγνώριση ότι η νίκη
των εικονολατρών επί των εικονομάχων
συνιστά μέγιστη πολιτισμική κατάκτηση.
Η διεισδυτική του ματιά συνδυάζει την
κοινωνιολογική κριτική και το θεολογικό
σχόλιο.
