Κύπρος - Διακόσια Χρόνια η Ελλάδα είναι Μακριά

Κύπρος - Διακόσια Χρόνια η Ελλάδα είναι Μακριά

Η συμμετοχή της Κύπρου στην Ελληνική Επανάσταση-Έργο μαθητών στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Βυζαντινού Μουσείου Κύπρου "Ύμνος στην Ελευθερία".

Από την Εθνική Επανάσταση στον Αττίλα και τις «λύσεις» Ανάν

 

«Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλο κανένα 
Μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!»

Κωστής Παλαμάς

 

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

 

Αν κάτι ίσως μπορέσουν να αφήσουν οι εορτασμοί για τα 200 χρόνια από το ’21, πρέπει να είναι το πόσο σύνθετο γεγονός, καταλυτικό για την εποχή του, ήταν η Ελληνική Επανάσταση και η πορεία προς αυτήν: η Οθωμανική αυτοκρατορία, η Αυστριακή και η Ρωσική, οι κλέφτες και τα Ορλωφικά, ο Αλή Πασάς και οι αποτυχημένες απόπειρες για ανεξαρτησία στα Βαλκάνια, το πνεύμα του Φιλελληνισμού, το εμπόριο, τα γράμματα, η θάλασσα και η παιδεία και δεκάδες άλλοι δυναμικοί παράγοντες που συνθέτουν το παζλ αυτής της υψηλόφρονος εποχής.

Όπως διαβάζουμε στην Διήγηση των Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής, καθ’ υπαγόρευση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, «Από 32 έθνη ήλθαν νέοι φιλοπόλεμοι εις τα χώματα της Ρούμελης και του Μορέως, άλλοι έπεσαν σφάγια της μάχης, άλλους έφαγε κακοπάθεια και λοιμική, άλλοι ζουν δακτυλοδεικτούμενοι με σέβας από τους ευεργετημένους… Εις τα 1821 θάλασσα και στεριά Ελληνική έγειναν Θερμοπύλαις, όθεν εξηγείται, πώς λαοί, και οι πλέον ευαίσθητοι άνδρες του αιώνος έδειξαν τόσην συμπάθειαν δια τον αγώνα».

Το ρηχό πνεύμα της Ιεράς Συμμαχίας και του Μέτερνιχ δεν είχαν πέραση εις εκείνην  την «τρικυμίαν της αγάπης», όταν ένας μέγας Σατωβριάνδος έλεγε ότι με το αίμα του ήθελε να γραφτεί η Συνθήκη της Ελευθερίας της Ελλάδας… Όταν ηχολογούσαν οι άμβωνες ναών και πανεπιστημίων στην Ευρώπη και την Αμερική από εγκώμια και ευχές για τους αγωνιζόμενους Έλληνες· όταν πλούσιοι, φτωχοί και αλλόθρησκοι πρόσφεραν στις φιλελληνικές εταιρείες ό,τι μπορούσαν και τα παρθενικά κορίτσια της Γαλλίας κεντούσαν με τα εύμορφα χέρια τους τις σημαίες των φιλελλήνων πολεμιστών.

Δύσκολες ώρες για τον Κόσμο των Ελλήνων

Δύσκολες ώρες για τον Κόσμο των Ελλήνων

Το τέλος του μακρού 20^ου αιώνα για την Ελλάδα

 «Υπερασπισθείτε την Ελλάδα, διότι σε αυτήν οφείλουμε τις επιστήμες, τις τέχνες και όλες τις αρετές μας»

(Από επιστολή του Βολταίρου προς την Μεγάλη Αικατερίνη)

 

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

 

Βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά κομβική ιστορική στιγμή όπου διακυβεύεται, μετά από συνεχείς εκχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας, όχι μόνο η Εθνική μας Ανεξαρτησία αλλά και η ίδια η επιβίωσή μας ως Λαού.

«Δύσκολες ώρες, δύσκολες στον τόπο μας», όπως λέει ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος στον «Ύστατο Οβολό» του.

Ένας τόπος που κάποτε ήταν περήφανος μα ανυπεράσπιστος και αφέθηκε να εγγράψουν υποθήκες πάνω του, να μιλάνε για λογαριασμό του, να έχουν πάρει δικαιώματα οι δανειστές του και να αξιώνουν να τον βγάλουν στο σφυρί.

Ξένοι, άτυπες περσόνες της ευρωένωσης, μιλάνε για λογαριασμό του Έλληνα: «του ρυθμίζουν την ανάσα, το βήμα, τον ελεούν, τον ντύνουν μ’ άλλα ρούχα ξέχειλα, χαλαρωμένα… Εκείνος μέσα στα ξένα ρούχα, ούτε μιλάει κι ούτε πια χαμογελάει» (Γ. Ρίτσος).

Η επιδημία της «ψευδοφάνειας»: η μεγαλύτερη μάστιγα για τον Έλληνα

 Η επιδημία της «ψευδοφάνειας»: η μεγαλύτερη μάστιγα για τον Έλληνα 

«…Δεν θέλουμε όνομα και τίτλους,

Μήτε επιγράμματα.

Δώστε μας πίσω την ψυχή μας

Το μέσα πλούτος μας

Κι ας είναι ελιά το δείπνο μας

Και το νερό γλυφό.

Δώστε μας πίσω τα παιδιά μας

Και την ψυχή μας…»

(Κύπρος Χρυσάνθης, Εξομολόγηση)

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Δύο καθοριστικά γεγονότα ήταν αυτά που σημάδεψαν την τελευταία φάση (1828-1829) του Ελληνικού Απελευθερωτικού Αγώνα που ξέσπασε το 1821 και θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την έναρξή του σε μερικούς μήνες.

Η παρέμβαση του Γαλλικού στρατού 15.000 ανδρών, που έδιωξαν τα υπολείμματα των στρατευμάτων του Ιμπραήμ από τον Μωριά, καθώς και η προέλαση των Ρώσων μέχρι την Αδριανούπολη κατά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο, που ανάγκασαν τον Σουλτάνο να απομακρύνει από τη νότια Ελλάδα όλες τις δυνάμεις του.

Λίγες ημέρες μετά την λήξη της Δ’ Εθνοσυνέλευσης του Άργους, το φθινόπωρο του 1829, τελείωσαν τα πολεμικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης. Οι επιχειρήσεις από τον τακτικό πλέον ελληνικό στρατό στην Ρούμελη, υπό την διοίκηση του Δημητρίου Υψηλάντη κατ’ εντολήν του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, ανάγκασαν τους Τούρκους της Αττικο-Βοιωτίας σε δεινή ήττα και συνθηκολόγηση. Οι Τούρκοι δέχτηκαν να εκκενώσουν την Ανατολική Στερεά, την ώρα που οι τρεις σύμμαχες δυνάμεις -Γαλλία, Ρωσία και Αγγλία- διαβουλεύονταν για την τύχη των εξεγερμένων Ελλήνων.

Το «Προφανές Πεπρωμένο» του Ελληνισμού

Το «Προφανές Πεπρωμένο» του Ελληνισμού

«Δούλος είναι εύκολο να γένη τις, όταν θέλη. Αυθέντης είναι δύσκολον. Επιθυμούμεν ειρήνη; Ας τρέξωμεν εις τα όπλα».

Δημήτρης Υψηλάντης

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Ο ελληνισμός, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, ζει ξανά ημέρες όπου είναι «πλήθος τ’ άσχημα» και «τ’ άδεια αφέντες», όπως έλεγε ο Παλαμάς. Οι εθνικοί κίνδυνοι είναι γιγαντωμένοι και οι ξένοι βυσσοδομούν. Εκβιάζουν, πιέζουν, δωροδοκούν και θεωρούν ότι είναι τα χώματά μας έτοιμα για παράδοση και πώληση.
Αυτή την εντύπωση τους δίνουν δουλικότατα οι προσκυνημένες φραγκολεβαντίνικες ελίτ, που πρωτοστατούν στην υπονόμευση του εθνικού φρονήματος και στην περιφρόνηση της εθνικής μας φυσιογνωμίας.

Η Τουρκία, ένοχη εθνοκάθαρσης, κατοχής, εποικισμού και κυνικών εγκλημάτων, επιχειρεί να «νομιμοποιήσει» την διχοτόμηση του Αιγαίου με το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας», να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να επιτύχει την σμίκρυνση του συνόλου του εθνικού μας χώρου.

Κυοφορούνται πολύ σοβαρά πράγματα, τα οποία περνούν εντελώς υποβαθμισμένα από τα ελεγχόμενα μεγαλοκάναλα και την κατευθυνόμενη ενημέρωση των εφημερίδων που στοχευμένα δημιουργούν την αίσθηση ενός «Προφανούς Πεπρωμένου» για την χώρα…

Ρευστοί Καιροί για τον Ελληνισμό

Ρευστοί Καιροί για τον Ελληνισμό 

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

«Πολεμούν και πολεμούν και πολεμούν, πολεμούν τώρα, πολεμούσαν και στο παρελθόν και θα πολεμούν και στο μέλλον…»
(Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Το Υπόγειο)

Αυτό που μπορούμε να δούμε στην ιστορία του ανθρώπου είναι ότι, η μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης ακολουθεί την προηγούμενη.

«Το επόμενο δραματικό επεισόδιο, η επόμενη μεγάλη έκρηξη φαίνεται πως παραμονεύουν κρυμμένα στην επόμενη γωνία». Αυτά έλεγε ο πρώην αρχισυντάκτης του έγκυρου επιστημονικού περιοδικού New Scientist Μαρκ Μπιουκάναν (Mark Buchanan) στην εισαγωγή της έρευνάς του για την πολυπλοκότητα και το χάος στον ρου της ιστορίας (ελληνική έκδοση με τον τίτλο Κρίσιμη Κατάσταση, εκδ. Τραυλός 2001). Ήταν στην αρχή της νέας χιλιετίας, που επικρατούσε η κατασκευασμένη αισιοδοξία για το μέλλον της παγκόσμιας κοινότητας και δεν είχαν φανεί ακόμα τα δυσοίωνα προμηνύματα.

Λίγο νωρίτερα, ο Βρετανός ιστορικός Niall Ferguson, εξετάζοντας τις χαοτικές δυνάμεις που εξυφαίνουν την ιστορία, περιέγραψε «την πιο διάσημη λανθασμένη στροφή» (The Pity of War, εκδ. Penguin, 1992).

Κύπρος: 44 Χρόνια - Το Έγκλημα του Αττίλα Συνεχίζεται

Κύπρος: 44 Χρόνια

Το Έγκλημα του Αττίλα Συνεχίζεται

Τα παρασκήνια και η Μεσανατολική διάσταση του Κυπριακού

Κύπρος η νήσος / προς Ανατολάς

Ομόγλωσση / Ομογάλακτη / Ομομήτρια

(Νάσα Παταπίου, Κυπρία ποιήτρια)

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Η χουντική προδοσία του 1974, η τραγωδία που ακολούθησε στην Κύπρο και οι συνέπειες της τουρκικής εισβολής συνιστούν ένα διαρκές πολλαπλό και απεχθές έγκλημα, ένα μοναδικό ίσως φαινόμενο διεθνούς ανομίας. Το 33% του πληθυσμού μιας χώρας που εκτοπίσθηκε με την βία, οι χιλιάδες νεκροί και αγνοούμενοι, ο σφετερισμός της γης και των περιουσιών, οι λεηλασίες και οι καταστροφές της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού και η συνεχιζόμενη για 44 χρόνια απόπειρα τελικής Άλωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με εξωφρενικά σχέδια, το αποδεικνύουν.