Οι ανόητοι, οι απλοί και ο Γόρδιος Δεσμός

Οι ανόητοι, οι απλοί και ο Γόρδιος Δεσμός

Η ΕΛΛΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΗΣ

...οι εγχώριοι υπαίτιοι της τεράστιας εθνικής μας καταστροφής υπογράφουν προθύμως και όλα τα Μνημόνια, διότι εντός της Ε.Ε. αισθάνονται ασφαλείς και ατιμώρητοι, και απεύχονται την έξοδο της χώρας μας από την Ε.Ε. ή και την διάλυση της Ε.Ε., διότι φοβούνται την βαρύτατη τιμωρία του Ελληνικού Λαού.

Του Γεώργιου Εμ. Δημητράκη*

Παρακολουθούμε καθημερινώς τα τεκταινόμενα αλλά και το αδιέξοδο εις το οποίο έχει περιέλθει ο Λαός μας. Οι καθημερινές και έντονες συγκρούσεις εντός της Βουλής, αυτό το θέατρο του παραλόγου για να εξασφαλίσουμε την εξευτελιστική και τόσο ταπεινωτική για εμάς ως Έθνος χορήγηση της «δόσης». Όλη αυτή η ασυδοσία, αλόγιστη πορεία και εκφυλισμός, αυτή η πρωτοφανής για μία «σύγχρονη Πολιτεία» ατιμωρησία των ηγεσιών του πολιτικού συστήματος εξουσίας, της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών, των Οργάνων και Θεσμών της Πολιτείας ευθύνονται για τα Μνημόνια και την εκρηκτική, άκρως επικίνδυνη κατάσταση που ευρίσκεται τώρα η Πατρίδα μας.

«Συμφωνία Aλήθειας» - τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

«Συμφωνία Aλήθειας» - τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

Του Νίκου Ιγγλέση*

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να γίνει πρωθυπουργός. Μετά τους Γιώργο Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμο, Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα, ο κ. Μητσοτάκης φιλοδοξεί να γίνει ο πέμπτος μνημονιακός πρωθυπουργός της χώρας και να συνεχίσει το «θεάρεστο» έργο όλων των προηγούμενων.

Ο πρόεδρος της ΝΔ γνωρίζει πολύ καλά ότι για να πετύχει το στόχο του πρέπει να παρουσιάσει στον ελληνικό λαό ένα διαφορετικό πρόγραμμα απ’ αυτό που υλοποίησαν οι προκάτοχοί του. Αλλιώς γιατί να τον προτιμήσουν οι πολίτες; Ο κ. Μητσοτάκης ψήφισε το δεύτερο και τρίτο Μνημόνιο και επί δυόμισι χρόνια εφάρμοζε την πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά, αλλά τώρα έχει κάποιες «φαεινές ιδέες», χρήσιμες όμως προκειμένου να διαδεχθεί τον Αλέξη Τσίπρα.

στρούγκες ιδιωτείας

στρούγκες ιδιωτείας

Γράφει ο Παπα-Ηλίας Υφαντής

Λέγοντας ιδιωτεία οι αρχαίοι εννοούσαν την αχρειότητα. Το να είναι, δηλαδή κάποιος άχρηστος και ανεπίδεκτος βελτιώσεως. Και από τη σκοπιά της κοινωνικής ζωής την παθητική στάση απέναντι στα κοινωνικά δρώμενα. Ένα φαινόμενο που στις μέρες μας φαίνεται να χαρακτηρίζει μεγάλη κοινωνική μερίδα.

Και δεν είναι μόνο αυτοί που απέχουν απ’ τις εκλογικές διαδικασίες. Που, σε τελική ανάλυση,ύστερα από τόσα και τέτοια ρεσιτάλ εξαπάτησης και εμπαιγμού, η αποχή τους φαίνεται δικαιολογημένη. Ή μήπως κάποια περίεργα αποτελέσματα που μας προσφέρει η Singular Logic του, όπως λέγεται, μεγάλου «φιλέλληνα» κ. Ρότσιλδ θεωρούνται αξιόπιστα; Παρότι περιέργως φαίνονται σικέ κομμένα και ραμμένα στα μέτρα της μνημονιακής αλητείας!  Ενώ στην περίπτωση της επιλογής των τηλεοπτικών καναλιών αμφισβητήθηκε έντονα απ’ τους αξιότιμους κ. κ. καναλάρχες η αξιοπιστία του λογισμικού της!…

Η γλώσσα των «σημείων»

Η γλώσσα των «σημείων»

Πριν από τρεις εβδομάδες, η ελλαδική κοινωνία έδωσε την εντολή διακυβέρνησης της χώρας σε έναν πολιτικό σχηματισμό που, εύλογα, κινούσε τη δυσπιστία των ορθολογικά σκεπτόμενων πολιτών:

Δεν είχε εμφανίσει συγκροτημένο κοινωνικό πρόγραμμα, κοινωνικές σκοποθεσίες, ο πολιτικός αυτός σχηματισμός. Μιλούσε μόνο για διαχειριστικές προτάσεις, μυωπικά οικονομίστικες, ωσάν η χώρα να περνούσε μιαν εφήμερη κρίση και όχι βυθισμό σε παραλυτική παρακμή, διολίσθηση σε πρωτογονισμό μανιασμένης ιδιοτέλειας. Δεν παρουσίασε ποτέ ο πολιτικός αυτός σχηματισμός θέσεις του για την παιδεία (και όχι απλώς για τα τεχνικά προβλήματα της εκπαίδευσης), για εξωτερική πολιτική γόνιμης και ρεαλιστικής ελληνικής ιδιοπροσωπίας, για την εντόπια γαγγραινώδη παραποίηση του συνδικαλισμού, τη λειτουργική αχρήστευση της Δικαιοσύνης.

“Ευημερία χωρίς ανάπτυξη: προτάσεις για έναν άλλο κόσμο από κοινού”

“Ευημερία χωρίς ανάπτυξη: προτάσεις για έναν άλλο κόσμο από κοινού”

Το κυρίαρχο πολιτικό και οικονομικό σύστημα επιβάλει την λογική ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική πέρα από το υπάρχον μοντέλο του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, των ελεύθερων αγορών, της λιτότητας και της χρηματο-τραπεζικής ηγεμονίας, που έχει καταστρέψει το περιβάλλον και τις κοινωνίες.

Το φαντασιακό της αέναης οικονομικής ανάπτυξης (μεγέθυνσης) και του καταναλωτισμού έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη οικονομική ανισότητα, κοινωνική αδικία, καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων, αυταρχική διακυβέρνηση, και φυσικά καταλήστευση και εξάντληση των φυσικών πόρων. Έχουμε εισέλθει σε μια εποχή στην οποία η ανάπτυξη, είτε μέσω της λιτότητας είτε μέσω της ζήτησης, δεν είναι ούτε εφικτή ούτε βιώσιμη.   

ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΩΝ

ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΩΝ

Η ΝΔ σαρώθηκε με 8,5 μονάδες διαφορά, το ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε, το Ποτάμι συμπεριφέρεται σαν τη ΔΗΜΑΡ, μόνος οργανωμένος εχθρός το ΚΚΕ

Ανακοινώθηκε, λοιπόν, η σύνθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και σήμερα θα συνεδριάσει για πρώτη φορά το νέο Υπουργικό Συμβούλιο. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, την κυβέρνηση απαρτίζουν άτομα που ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και ελάχιστα που προέρχονται από τους ΑΝΕΛ. Κανένας υπουργός, αναπληρωτής ή υφυπουργός δεν είναι όμως κομμουνιστής, καθώς το ΚΚΕ αρνήθηκε κατηγορηματικά κάθε σχέση με την κυβέρνηση αυτή, χαρακτηρίζοντας «προδοσία του λαού» ακόμη και την ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση Τσίπρα. Την κυβέρνηση θα έχουμε όλη την άνεση χρόνου να την κρίνουμε από τα έργα της. Πόσο ισχυρή, όμως, είναι αλήθεια η αντιπολίτευση που θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση; Η αξιωματική αντιπολίτευση της ΝΔ, παρά τα... «καμποϊλίκια» του Αντώνη Σαμαρά, βρίσκεται σε μαύρα χάλια. Υπέστη πραγματική συντριβή στις εκλογές.

Η ηλιθιότητα ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία στην πολιτική

Η ηλιθιότητα ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία στην πολιτική

Το 1949 ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Μέρτον, στο βιβλίο του «Κοινωνική Θεωρία και Κοινωνική Διάρθρωση» πρωτοχρησιμοποίησε τον όρο «αυτοεκληρούμενη προφητεία» (self-fullfilling prophecy), η οποία έχει πολλές εφαρμογές στην καθημερινή μας ζωή και, ιδιαιτέρως, στην πολιτική. Ο όρος αυτός έμελλε να καταστεί ένα σημαντικό εργαλείο ερμηνείας στην κοινωνική και πολιτική θεωρία.

Ο Μέρτον προσδιορίζει την αυτοεκπληρούμενη προφητεία ως μία διαδικασία κατά την οποία μία πεποίθηση ή μία προσδοκία, είτε ορθή είτε λανθασμένη, επηρεάζει το αποτέλεσμα μίας κατάστασης ή τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο ή μία ομάδα θα συμπεριφερθεί. Το φαινόμενο δηλαδή της απόλυτης διασύνδεσης της πίστης με τη συμπεριφορά, το οποίο αρχικώς ξεκινά ως εσφαλμένος προσδιορισμός μίας κατάστασης που προκαλεί μία νέα συμπεριφορά, η οποία με τη σειρά της κάνει την αρχική εσφαλμένη αντίληψη να γίνεται πραγματικότητα. Αυτή η αληθοφανής εγκυρότητα της αυτεκπληρούμενης προφητείας διαιωνίζει την κυριαρχία του λάθους. Έτσι ο προφήτης θα εξηγήσει τα γεγονότα ως απόδειξη ότι ήταν εξ αρχής απολύτως ορθός.