Ψάχνοντας για ηγέτη!
«Η κρίση θέλει
ηγέτη!» Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ήταν ένα εύστοχο και απόλυτα
πετυχημένο προεκλογικό σύνθημα που βοήθησε τα μέγιστα τον Νίκο Αναστασιάδη, στο
να αναρριχηθεί στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μετά την εκλογή
του, κατηγορήθηκε (όχι άδικα κατά την άποψη μας) ότι υπέκλεψε την ψήφο των
πολιτών με "ψευδείς παραστάσεις". Χρησιμοποιώντας…,
επισημαίνουν οι κατήγοροι του, εύηχα συνθήματα και… "δεσμεύσεις" που
ως γνωστόν δεν τηρήθηκαν, αλίευσε τις ψήφους των πολιτών που πίστεψαν προφανώς,
ότι η Κύπρος θα είχε καλύτερη προοπτική, αν αναλάμβανε με «το στιβαρό του
χέρι…» ο… "ηγέτης της κρίσης", Νίκος Αναστασιάδης.
Υποφέρουμε και θα
υποφέρουμε για πολύ ακόμα από τους μετασεισμούς του κουρέματος των καταθέσεων,
που οδήγησαν ουσιαστικά στην κατάρρευση της Κυπριακής Οικονομίας και στα δεσμά
των μνημονίων και της "Τροϊκοκρατίας". Υποφέρουμε και θα
υποφέρουμε και μελλοντικά, από τους "ελιγμούς" και τις νέες εκπτώσεις
του Προέδρου στο Κυπριακό, όπου φαίνεται ότι ως εκ θαύματος παρέλαβε την σκυτάλη
των υποχωρήσεων, από τον προκάτοχο του, Δημήτρη Χριστόφια. Μόλις έληξε η
"περίοδος χάριτος" που επέβαλαν οι επιπτώσεις του κουρέματος των
καταθέσεων, προέκυψε η συμφωνία Αναστασιάδη-Έρογλου, της 11ης Φεβρουαρίου
του 2014, ως μια "πανηγυρική" επιβεβαίωση της προσκόλλησης του Νίκου
Αναστασιάδη στις χρεοκοπημένες συνταγές του παρελθόντος. Υπενθυμίζουμε
ότι μέσω αυτής της συμφωνίας εκχώρησε χωριστή κυριαρχία σε "τουρκοκυπριακό
συνιστών κράτος" που θα δημιουργηθεί μέσα από τη διαδικασία
"παρθενογένεσης".






