El pueblo unido jamás será vencido

El pueblo unido jamás será vencido

Όταν ένα κράτος - αποτελούμενο από όλο το πολιτικό φάσμα - αδιαφορεί για την επιβίωση των πολιτών και ενδιαφέρεται μόνο για τα συμφέροντα των εταίρων,

Όταν ένα κράτος, μαζί με τα φερέφωνά του, δαιμονοποιεί κάθε σκέψη παρέκλισης από τον ‘’Ευρωμονόδρομο’’,

Όταν ένα κράτος, χαϊδεύει όσους φοροδιαφεύγουν σε μεγέθη εκατομμυρίων και είναι αμείλικτο απέναντι... σε καστανάδες και κουλουρτζήδες που δεν έχουν άδεια,

Όταν ένα κράτος επιτρέπει ΜΜΕ, επιχειρήσεις και πολιτικά κόμματα, να δανείζονται τεράστια ποσά χωρίς να τα επιστρέφουν ενώ αφήνει ελεύθερους τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας ανέργων, πολύτεκνων και χαμηλόμισθων,

Οι Παλαιστίνιοι ετοιμάζονται να ανακηρύξουν την Ανεξαρτησία τους το 2017;

Οι Παλαιστίνιοι ετοιμάζονται να ανακηρύξουν την Ανεξαρτησία τους το 2017;

Παλαιστίνιες μαθήτριες μπροστά από έναν ζωγραφισμένο τοίχο στην Δυτική Όχθη

Στην Παλαιστινιακή Αρχή υπάρχει μια μεγάλη αίσθηση απογοήτευσης. Οι άνθρωποι στα παλαιστινιακά εδάφη παρακολουθούν με απαξίωση τις προεκλογικές συγκεντρώσεις και την εκστρατεία των δύο κομμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Παλαιστινιακό ζήτημα δεν συζητείται καθόλου, αφού όλες οι ακροδεξιές θέσεις των Ισραηλινών είναι αποδεκτές με ενθουσιασμό και από τα δύο κόμματα. Υπάρχει επίσης μεγάλος θυμός για την Αίγυπτο. Η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Sameh Shoukry στο Ισραήλ, στις 10 Ιουλίου, θεωρήθηκε ως αιγυπτιακή προδοσία απέναντι στο Παλαιστινιακό. Η Γαλλία, από την πλευρά της Ε.Ε., θεωρείται ότι έχει καλύτερες προθέσεις αλλά είναι πολύ αδύναμη για να δράσει από μόνη της.

Σε πόλεμο ολοκληρωτικό απαράσκευοι

Σε πόλεμο ολοκληρωτικό απαράσκευοι

Του Χρήστου Γιανναρά

Ζ​​ούμε μάλλον τη δυσκολότερη και κρισιμότερη ιστορική συγκυρία που γνώρισε ο Ελληνισμός μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τα δεδομένα που συγκροτούν τη δραματική συγκυρία είναι καινούργια, δεν έχουμε έμπειρη γνώση για να τα διαχειριστούμε.

Είναι πόλεμος χωρίς να αλληλοσφάζονται στρατοί, να βομβαρδίζονται πόλεις, να καταλαμβάνονται εδάφη από «δυνάμεις κατοχής». Ομως το διακύβευμα είναι το ίδιο, όπως και στις ένοπλες συρράξεις: Η εθνική κυριαρχία, η κρατική ανεξαρτησία, η ελευθερία κοινωνικής αυτοδιαχείρισης. Τα όπλα έχουν αλλάξει, δεν είναι η αεροπορική και ναυτική υπεροπλία, τα πυραυλικά συστήματα, τα χημικά και πυρηνικά μέσα ολέθρου.

Ομως η λογική της απανθρωπίας παραμένει ίδια: Αν στον πόλεμο που ξέραμε στόχος πάντοτε ήταν ο μέγιστος δυνατός αριθμός νεκρών, από τις μάχιμες δυνάμεις και τον άμαχο πληθυσμό, ώστε να καμφθεί το ηθικό του αντιπάλου και να παραδοθεί χωρίς όρους, στόχος σήμερα είναι ο μέγιστος δυνατός αριθμός λιμοκτονούντων, ανέργων, απελπισμένων, νεκρών από ασιτία και αλκοόλ, ανθρώπων που αυτοκτονούν τσακισμένοι από την ανελπιστία και την πίκρα της αδικίας.

Η σύγχρονη Μασκαράτα του Διαβόλου

Η σύγχρονη Μασκαράτα του Διαβόλου

Η φωτογραφία αριστερά, από το Βιετνάμ του '60, βοήθησε να σταματήσει ένας πόλεμος. Την φωτογραφία στα δεξιά, από το σύγχρονο Ιράκ, ούτε καν την πρόσεξαν. Τι σημαίνει αυτό για τον Πολιτισμό σήμερα;

«Μην πιστεύεις στο ανθρώπινο μάτι / Στο φως ή την σκιά / Το κουκλοθέατρο της όρασης και της αίσθησης / Είναι η Μασκαράτα του Διαβόλου»

[Robert Anton Wilson, Οι Μάσκες των Ιλλουμινάτων (Εκδ. Αρέθα, 1993)] 

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Το 2014 που τελειώνει έκλεισε τον κύκλο μιας εποχής για την ανθρωπότητα. Όσο κι αν οι Επικυρίαρχοι προσπαθούν να παρουσιάσουν την «Νέα Οικονομία» και την «Νέα Τάξη» ως τις μοναδικές προοπτικές, τα γεγονότα τούς διαψεύδουν. Η φεουδαρχία της ελίτ, η αποικιοκρατία των παγκοσμιοποιητών και η καταναλωτική δουλεία σύντομα, να το περιμένουμε, θα γενικεύσουν την αιματοχυσία! Και αφού η (συνένοχη) μεσαία τάξη έχει σε μεγάλο βαθμό εξοντωθεί, το «παιχνίδι» θα παιχτεί με διαφορετικούς κανόνες.

Είναι γεγονός ότι, υπό μία συγκεκριμένη οπτική, ζούμε το τέλος της Δημοκρατίας!

Οι θεωρίες ανάπτυξης, που συμβαδίζουν με το ηγεμονικό μοντέλο και όχι σε συμφωνία με τις πραγματικές ανάγκες της ανθρωπότητας και των κοινωνιών, μαζί με το σύστημα εφαρμοσμένης κοινωνικής μηχανικής οδηγούν στην απελπισία και την απόγνωση τους λαούς.

Σπίθες και Μπουρλότα

Σπίθες και Μπουρλότα

«Η ανυπακοή αποτελεί αρχέγονη αρετή του ανθρώπου. Δια της ανυπακοής γεννήθηκε η πρόοδος, δια της ανυπακοής και δια της εξεγέρσεως».

Όσκαρ Ουάϊλντ

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

[Πηγή: seisaxthia, 07/04/2011]

Έναν χρόνο μετά την αντισυνταγματική επιβολή του Μνημονίου, η κατοχική κυβέρνηση και το συνένοχο πολιτικό κατεστημένο έχουν απονομιμοποιηθεί στην συνείδηση ενός πολύ μεγάλου τμήματος του λαού. Αυτοί, βέβαια, μας θέλουν άβουλους και ανήμπορους, γνωρίζοντας ότι, όσο οι μάζες αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά την κατοχή, η εξέγερση δεν έρχεται. Έτσι κερδίζουν χρόνο να ολοκληρώσουν την ελεγχόμενη χρεωκοπία προς όφελος των δανειστών, την καταστροφή και τον διαμελισμό της χώρας.

Όμως, οι Έλληνες βγαίνουν ξανά στους δρόμους, συναντιούνται μεταξύ τους στις πλατείες, επικοινωνούν στο διαδίκτυο, γνωρίζονται, συνεργάζονται, στήνουν πολιτικά στέκια και οργανώνουν την ανυπακοή τους. Γι’ αυτό το σύστημα ανησυχεί σοβαρά για το «αναδυόμενο» εθνικο-απελευθερωτικό κίνημα, σύμφωνα με έκφραση κορυφαίας καθεστωτικής εφημερίδας.

Κάθε μέρα που περνάει, δύο πράγματα γίνονται πιο καθαρά: Πρώτον, ότι όσα συμβαίνουν ήταν προμελετημένα. Και, δεύτερον, ότι είναι καταδικασμένη οποιαδήποτε προσπάθεια για αλλαγή μέσα από τους ίδιους διεφθαρμένους μηχανισμούς.