Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Η Ελλάδα είναι αδύνατον να σωθεί εντός της Ευρωζώνης

Η Ελλάδα είναι αδύνατον να σωθεί εντός της Ευρωζώνης

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ 
«Η Ελλάδα, για να σωθεί, πρέπει να εξέλθει κατεπειγόντως από την ευρωζώνη. Αλλά, η έξοδός της εμποδίζεται από τους ιθύνοντες της Ευρώπης, για να μην τεθεί σε κίνδυνο το ευρώ».
Ο ΣΥΡΙΖΑ, συνεπώς, δεν έχει άλλη λύση, αλλά ούτε θα έπρεπε να αναζητήσει άλλη λύση. Να εξηγήσει στον ελληνικό λαό, που τον τιμά με την αγάπη και την εμπιστοσύνη του, ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη*
Συμφωνώ απόλυτα ότι η παρούσα κυβέρνηση, που όπως το έχω ήδη πει και γράψει, είναι κατά τη γνώμη μου η τελευταία εφεδρεία ελπίδας, πρέπει να αντιμετωπιστεί με υπομονή. Το πρόβλημα, όμως, είναι δυστυχώς ότι για λόγους για τους οποίους ουδόλως ευθύνεται η ίδια, αλλά μόνον και ολοκληρωτικά οι προκάτοχοί της, δεν υπάρχει πια  για αυτήν, διαθέσιμος χρόνος. Βρίσκεται, λοιπόν, η νέα κυβέρνηση σε πραγματικό αδιέξοδο, επειδή από την μία πλευρά οι αγαπητοί μας «εταίροι» της έχουν βάλει στην κυριολεξία το μαχαίρι στο λαιμό, εφόσον με τίποτε δεν θέλουν να δεχθούν μια, έστω και ήπια, σοσιαλιστική κυβέρνηση στους κόλπους τους, ενώ από την άλλη πλευρά η ίδια η νέα κυβέρνηση έχει φράξει τη μόνη διέξοδο που διέθετε και που ήταν η ΡΗΞΗ με τους δανειστές. Συνεπώς, η συμπαράσταση, εκ μέρους του ελληνικού λαού, που ακόμη υπάρχει σε μεγάλο βαθμό, όχι μόνον δεν αρκεί για την άρση του αδιέξοδου, αλλά επιπλέον είναι βέβαιο ότι θα υποστεί κάθετη πτώση μόλις συνειδητοποιηθεί η αδυναμία της παρούσας κυβέρνησης να υλοποιήσει αυτά που προεκλογικά έχει υποσχεθεί-έστω και το ήμισυ αυτών!
Βεβαίως, υπάρχει εξήγηση του πώς και του γιατί η νέα ελληνική κυβέρνηση είναι πλήρως παγιδευμένη και ανήμπορη να ακολουθήσει οδό διαφορετική από αυτήν των προκατόχων της: της επαιτείας, της υποταγής, των σταγόνων ρευστότητας, της συνέχισης της εξαθλίωσης. Δυστυχώς, επί 5 συναπτά έτη, κυβερνητικοί και ΜΜΕ «κατατόπιζαν» το λαό για την κόλαση που τον περιμένει αν η χώρα γύριζε στο εθνικό της νόμισμα. Δεν ήταν απαραίτητη σοβαρή συζήτηση, που άλλωστε ουδέποτε επιχειρήθηκε  στο παρελθόν, αλλά αντιθέτως το θέμα «δραχμή» έγινε απαγορευμένο, σκοτεινό, ανήκε δήθεν σε κάθε μορφής μαφίες και κακοποιούς, που είχαν ειδικά συμφέροντα, που ήθελαν την καταστροφή της Ελλάδας, και για αυτό υποστήριζαν τη δραχμή. Ουδέποτε, στα 5 αυτά χρόνια, οι αρμόδιοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να εξηγήσουν στον ταλαίπωρο ελληνικό λαό πώς συμβαίνει διεθνούς φήμης οικονομολόγοι  να δηλώνουν ανενδοίαστα ότι η μοναδική σωτηρία της Ελλάδας είναι η επιστροφή στο εθνικό της νόμισμα και οι ίδιοι -από κοινού φυσικά με τους δανειστές- να δηλώνουν ότι θα πρόκειται για ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Ουδέποτε στα 5 αυτά χρόνια επιχειρήθηκε μια έστω εισαγωγική σύγκριση ανάμεσα στα καθημερινά οικονομικά εγκλήματα που υπέμενε ο ελληνικός λαός, με την υποτιθέμενη «κόλαση της νέας δραχμής». Ουδέποτε στα 5 αυτά χρόνια, έγινε η παραμικρή προσπάθεια να δοθεί κάποιο περιεχόμενο στην υποτιθέμενη πάντοτε «κόλαση» του GREXIT. Ουδέποτε στα 5 αυτά χρόνια διερωτήθηκαν οι αρμόδιοι για το πώς θα μπορούσε να εξηγηθεί η χρήση του GREXIT από τους δανειστές μας, ως εκβιαστικό φόβητρο εναντίον μας, κάθε φορά που προσπαθούσαν να επιβάλλουν ένα νέο εγκληματικό και πάντοτε φευ αναποτελεσματικό μέτρο, και πώς συνέβαινε η μόνιμα επαναλαμβανόμενη αυτή απειλή να έρχεται  σε σαφή αντίθεση με τις προτάσεις, τις αναλύσεις και τις προτροπές των γνωστότερων οικονομολόγων και κατόχων Nobel της υφηλίου, που επέμεναν - και επιμένουν- ότι η Ελλάδα είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ.
Την εβδομάδα που πέρασε ήμουν ομιλήτρια για την Ελλάδα σε ένα συνέδριο στο Παρίσι, για την εξεύρεση ενός νέου νομισματικού συστήματος για ολόκληρη την Ευρώπη. Την Ευρώπη, που βρίσκεται σε διαρκή ύφεση  και σε διψήφιο αριθμό ανεργίας, εξαιτίας  ακριβώς του άρρωστου ευρώ. Γνωστότατα ονόματα οικονομολόγων από ολόκληρο το φάσμα της ευρωζώνης, που δεν μου έδωσαν την εντύπωση να έχουν ειδικά συμφέροντα πλουτισμού ή άλλα, σε περίπτωση που η Ελλάδα θα επέστρεφε στο εθνικό της νόμισμα.
Στο συνέδριο έγιναν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις, και θα έλεγα ότι η συζήτηση γύρω από το ελληνικό δράμα συγκέντρωσε το 40-50% των συζητήσεων, με σαφή προσπάθεια εξεύρεσης λύσης και όχι καταδίκης της. Θα προσπαθήσω στο προσεχές μέλλον-κάτι που δεν είναι εύκολο, καθώς οι περισσότερες εισηγήσεις δεν ήταν γραπτές- να κάνω μια περίληψη των σημείων που ενδιαφέρουν την Ελλάδα. Μεταξύ, ωστόσο, των τελικών συμπερασμάτων, αυτό που αναφέρθηκε για την Ελλάδα ήταν ως εξής: «Η Ελλάδα, για να σωθεί, πρέπει να εξέλθει κατεπειγόντως από την ευρωζώνη. Αλλά, η έξοδός της εμποδίζεται από τους ιθύνοντες της Ευρώπης, για να μην τεθεί σε κίνδυνο το ευρώ».
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία με την υπόσχεση ότι θα διατηρήσει την Ελλάδα στο ευρώ. Δεν γνωρίζω σε τι ποσοστό πίστευε ότι «η Ελλάδα σώζεται παραμένοντας στο ευρώ», αλλά αυτό που αναγνωρίζω είναι ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να γίνει κυβέρνηση, αν αποφάσιζε να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Δηλαδή, ότι η σωτηρία του δεν είναι εντός αλλά εκτός της ευρωζώνης. Και, ακόμη, ότι η κόλαση που έζησε για 5 χρόνια, και που θα εντείνεται χωρίς τελειωμό, μέχρις ότου να αποπληρωθεί κατά το 75% το ελληνικό χρέος, είναι πολύ πιο αβάσταχτη από τη διαδικασία της επιστροφής στη δραχμή. Φθάνει αυτή να ετοιμαστεί με προσοχή. Φθάνει να ληφθούν άμεσα μέτρα υπέρ των απορότερων, και εδώ βέβαια το σοσιαλιστικό προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ  θα μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο.
Ουδείς ζήτησε τη γνώμη μου, αλλά την καταθέτω, ωστόσο, ως απλή Ελληνίδα. Άλλωστε, την ίδια αυτή γνώμη υποστηρίζω συνεχώς από το 2010, παρότι ακούω κατά καιρούς πληθώρα οικονομιών ανοησιών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει λύση. Έστω και αν οι δανειστές υποχωρούν κατά 1/100 κάθε φορά, μετά από κάθε εκβιασμό, αυτό θα γίνεται απλώς, ακριβώς όπως και στο παρελθόν,  για να επιτυγχάνουν αυτά που θέλουν, και αυτά που δεν πρέπει να θέλει η Ελλάδα, επειδή την σκοτώνουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ, συνεπώς, δεν έχει άλλη λύση, αλλά ούτε θα έπρεπε να αναζητήσει άλλη λύση. Να εξηγήσει στον ελληνικό λαό, που τον τιμά με την αγάπη και την εμπιστοσύνη του, ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ. Να του υποσχεθεί, ότι στους δύσκολους μήνες που θα έρθουν, η κυβέρνηση θα κάνει τα πάντα με ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΜΕ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ, ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΝΔΕΛΕΧΗ  ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ, ώστε το κόστος της μετάβασης -που φυσικά υπάρχει, και φυσικά πρέπει να αναλυθεί- να είναι όσο γίνεται μικρότερο. Να δηλώσει, επιτέλους, ανοικτά, την αλήθεια: ότι, δηλαδή, υπέκυψε και ο ΣΥΡΙΖΑ στον ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ, που με τόσο τραυματικό και επιπόλαιο τρόπο φοβέριζαν το λαό επί 5 ολόκληρα χρόνια οι προκάτοχοί του.
Από σήμερα, από τώρα……πρέπει να κατατοπιστεί ο ελληνικός λαός, για το τι τον περιμένει αν παραμείνει στο ευρώ με τις πολύ γνωστές άθλιες συνθήκες, και σε τι μπορεί να ελπίζει αν αποφασίσει το «μεγάλο πήδημα». Πρέπει ο κάθε Έλληνας να αποβάλλει τον τρόμο, που τόσο μεθοδικά του εμφύσησαν επί 5 χρόνια, και να συγκεντρώσει όλες του τις δυνάμεις στην επιτυχία αυτού του εγχειρήματος.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΝΕΤΑΙ, και φυσικά δεν ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ για αυτό. Δεν υπήρχε ούτε ανάπτυξη, ούτε success stories, ούτε έξοδος από μνημόνια και τα τοιαύτα πριν από αυτόν… Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ θα ευθύνεται  εφεξής αν δεν χρησιμοποιήσει την τόσο πολύτιμη συμπαράσταση του ελληνικού λαού, για να προσπαθήσει να τον σώσει.

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας                                                                                                       
9.3.2015
Επίτιμη διδάκτωρ 5 Πανεπιστημίων και επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Ρουμανίας

1 σχόλιο:

  1. Όταν όμως εισηγείστε την έξοδο από το Ευρώ (που είναι το λογικό και συμφωνώ μαζί σας), πρέπει την ίδια στιγμή να γνωρίζετε πως κάτι τέτοιο δεν σημαίνει και έξοδο από το οικονομικό σύστημα του χρέους. Το αληθινά ζητούμενο δεν είναι αν θα χρωστούμε εντός ή εκτός, αλλά το να βγούμε από το σύστημα του συνεχούς χρέους, κάτι που εν πάση περιπτώσει αποτελεί ΚΡΙΣΗ, δηλαδή κριτική για τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τον οίκο μας (την οικονομία μας). Είτε μέσα, ή έξω λοιπόν, πάλι θα χρωστούμε. Μόνο που αν βρεθούμε έξω, όσα χρωστούμε τώρα, θα τα χρωστούμε στο πολλαπλάσιο λόγω της αρνητικής ισοτιμίας του νομίσματός μας ως προς το Ευρώ. Οι Ευρωπαίοι θέλουν να μας πετάξουν έξω για να χρεοκοπήσουμε εκεί έξω, δηλαδή να φάει τη φάκα ο κόσμος. Ενώ, εμείς λέμε ότι δεν πάμε πουθενά. ΜΕΣΑ θα μείνουμε, δηλαδή ΕΝΤΟΣ του Ευρώ και έτσι και δεν αγοράσουν τα σκουπιδο-ομόλογά μας, ή δεν βρουν άλλο τρόπο να μας χρηματοδοτήσουν ΧΩΡΙΣ άλλο δάνειο υποδούλωσης, τότε εμείς θα χρεοκοπήσουμε ΕΝΤΟΣ του Ευρώ και θα φάνε τη φάκα οι τράπεζες ΤΟΥΣ και όχι ο κοσμάκης μας. Αν χρεοκοπήσουμε ΕΝΤΟΣ, αυτό σημαίνει να χρεοκοπεί π.χ., ένας νεφρός σ’ ένα κοινό οργανισμό. Όσο παραμένει στο σώμα ο σάπιος νεφρός, θα προκαλεί γάγγραινα και στο υπόλοιπό κοινό σώμα!

    Έξω να μας πετάξουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν μπορούν, όχι επειδή δεν υπάρχει μηχανισμός (αυτόν τον δημιουργούν εν μία νυκτί), αλλά επειδή δεν τους το επιτρέπουν οι τραπεζίτες που παράγουν τα λεφτά. Καλέ, εδώ θέλουν να βάλουν την Αρμενία στο Ευρώ για να αποκτήσουν πολιτικό έλεγχο πάνω σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο παγκόσμιο χώρο και θα αφήσουν την Ελλάδα, το ΚΕΝΤΡΟ, να φύγει; Δεν μου φαίνεται, εκτός κι αν επειδή καταρρέει όντως σαν πυραμίδα το σύστημα του χρέους μας χρησιμοποιήσουν σαν αιτία για νέο πόλεμο κατά της Ρωσίας, κάτι που θα καταστρέψει τα πάντα, αλλά και που θα κλείσει τις τρύπες του εικονικού χρήματος που δεν κλείνουν με τίποτε. Όλα είναι πιθανά…. Μέσα πάλι να μας αφήσουν να χρεοκοπήσουμε, και πάλι δεν γίνεται για τους λόγους που εξηγώ πιο πάνω. Επομένως, το λογικό είναι (χωρίς βέβαια να λέω ότι θα υπερισχύσει) πως θα βρουν τρόπο να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα ΧΩΡΙΣ νέο χρέος, κάτι που θα έρθει σαν ανακούφιση στην ανθρωπιστική κρίση που όντως σοβεί. Μέχρι παρακάτω. Επειδή έπονται τα τρισχειρότερα. Η κρίση στην Ουκρανία δεν είναι κάτι που έγινε έτσι απλά….

    Είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνετε τι παίζεται. Μου φαίνεστε καλός άνθρωπος και λογικός και είναι προς τιμή σας που επιλέξατε την καθαρή λύση της εξόδου από το Ευρώ. Αυτό είναι το σωστό. Αλλά εδώ που φτάσαμε, πρέπει να κάνουμε το ανάποδο για να σωθούμε. Είναι σαν να ζούμε σε καθρέφτη. Για να πηγαίνουμε ίσια, πρέπει να τα κάνουμε όλα ανάποδα…. Εξαιρετικό πάντως το άρθρο και η ανάλυσή σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή