Ο μυστικός φόβος της Ευρώπης για την Ελλάδα

Ο μυστικός φόβος της Ευρώπης για την Ελλάδα

γράφει ο Brett Arends*

Υπάρχει ένας μυστικός φόβος που διακατέχει τους δυνατούς της Ευρώπης. Έχει αφεντικά της πολιτικής που ξαγρυπνούν στις Βρυξέλες. Έχει τραπεζίτες στο Βερολίνο που στριφογυρίζουν εμπύρετοι στα μεταξωτά τους σεντόνια. Έχει ευρωκράτες  που παραμιλάνε μέσα στο κόκκινο κρασί τους. Ποιος είναι ο φόβος ;

Δεν είναι το ότι εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ οι Έλληνες θα υποφέρουν μία τρομερή οικονομική κατάρρευση. Ο φόβος είναι ότι, εάν η Ελλάδα  εγκαταλείψει το ευρώ, η χώρα θα επιστρέψει στην ευημερία και τότε και άλλες χώρες  θα μπορούσαν να ακολουθήσουν

Υπάρχει ένα διάγραμμα με στοιχεία του ίδιου του ΔΝΤ στον σύνδεσμο Opinion: Europe's secret fear about Greece - MarketWatch στο οποίο μπορεί κανείς να δει ότι η Ελλάδα με την παλιά κακή δραχμή είχε διπλάσια οικονομική ανάπτυξη από ότι με το ευρώ. Και δεν ήταν μόνη, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν να πουν παρόμοιες ιστορίες.

Θα γράψει η Ελλάδα τη Νέα Γιάλτα;

Θα γράψει η Ελλάδα τη Νέα Γιάλτα;

Του Γιάννη Μήτσιου, πολιτικού επιστήμονα-διεθνολόγου*

Καταιγιστικές οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών και ωρών σχετικά με το μέλλον της Ελλάδας, την ενδεχόμενη χρεωκοπία της εντός του ευρώ ή την έξοδό της από το ευρώ και τις απανωτές απειλές και τελεσίγραφα που δέχεται να κλείσει τη συμφωνία για το καλό της αλλά και για το καλό της Ευρώπης.

Για καμμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα του μεγέθους της Ελλάδας δεν έχουν γίνει τόσες πολλές συζητήσεις, σε επίπεδο αρχηγών κρατών, υπουργών, τεχνοκρατών κλπ  τόσα πρωτοσέλιδα και αφιερώματα σε μεγάλες εφημερίδες και κανάλια της Ευρώπης αλλά και των ΗΠΑ.

Η «μικρή πλην όμως τίμια Ελλάς» που έλεγε μια πολιτική φράση του παρελθόντος για άλλη μια φορά αποδεικνύει ότι παράγει περισσότερη ιστορία από ότι της αναλογεί στα διεθνή πράγματα. Για την Ελλάδα κόπτονται όλοι: Αμερική, ΔΝΤ, Ευρωπαίοι, Ρώσοι, BRICS, Κινέζοι, αναλύσεις γεωπολιτικές, ενδεχόμενοι κίνδυνοι περιφερειακής σταθερότητας, κλπ.

Αυτή η Ελλάδα δεν εκβιάζεται!

Αυτή η Ελλάδα δεν εκβιάζεται!

Του ΠΕΤΡΟΥ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

Όταν γράφονται αυτές οι γραμμές, η διεθνής ειδησεογραφία μας ενημερώνει ότι το «ελληνικό ζήτημα» τέθηκε στο τραπέζι των «G7». Επίσης οι πληροφορίες αναφέρουν το έντονο ενδιαφέρον του Αμερικανού Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα καθώς και του Πρωθυπουργού του Καναδά Στέφεν Χαερπε.

Υπ’ όψιν ότι η «G7» (πρώην «G8» λόγω αποκλεισμού της Ρωσίας, εξ αιτίας της προσάρτησης της Ουκρανικής Χερσονήσου της Κριμαίας το 2014), αποτελούνται από: τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ιαπωνία, τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιταλία.

• ΤΟ «ΠΑΡΑΔΟΞΟ» ΤΩΝ «G7»

Το παράδοξο στην υπόθεση είναι, ότι η «επιμέλεια» που προέκυψε στη Σύνοδο των «G7» όσον αφορά στην Ελλάδα, ήταν βεβαίως ενδιαφέρουσα, αλλά από τα διεθνή ΜΜΕ αποκρύπτεται επιμελώς ότι οι χώρες των «G7» είναι υπερχρεωμένες(!) καθόσον διαθέτουν μεν ΑΕΠ 32 τρις σε δολάρια, αλλά ταυτοχρόνως τις επιβαρύνει χρέος της τάξης των 47 τρις σε δολάρια. Δηλαδή οι «G7» ήδη έχουν υπερβεί αρνητικώς δύο φορές (+) τα κριτήρια του Μάαστριχτ, καθόσον το χρέους τους εγγίζει το 150%στο ΑΕΠ.

Μίκης Θεοδωράκης: Ποια είναι η αληθινή πραγματικότητα

Ποια είναι η αληθινή πραγματικότητα

Μίκης Θεοδωράκης

Αν και μου είναι πολύ δύσκολο, αναγκάζομαι να παρέμβω, γιατί διαπιστώνω ότι δεν ακούστηκε από καμιά πλευρά κάτι πολύ σοβαρό (σε σχέση με την απόρριψη της πρότασης Τσίπρα και της ανταπάντησης των Ευρωπαίων με ένα κείμενο με νέα μέτρα, προσβλητικό και γι’ αυτό απαράδεκτο): Εννοώ το ιδεολογικό στοιχείο που κατά τη γνώμη μου είναι κυρίαρχο στη στάση των Ευρωπαίων απέναντι στη σημερινή Κυβέρνηση, που διαλαλεί με υπερηφάνεια ότι είναι Αριστερή.

Κι αυτό γιατί σήμερα ζούμε μια νέα περίοδο αντικομμουνιστικής υστερίας με επί κεφαλής το ΝΑΤΟ και τα σχέδιά του για την μεταβολή της Ουκρανίας σε μια βάση στρατηγικής σημασίας με σκοπό να την χρησιμοποιήσει σαν εφαλτήριο σε μια προσεχή επίθεση κατά της Ρωσίας του Πούτιν, δηλαδή του υπ’ αριθμόν ένα εχθρού της. Θα μου πείτε ίσως, «τι σχέση έχει η σημερινή Ρωσία με τον κομμουνισμό». Η απάντηση είναι, ότι ανεξάρτητα από το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα της σημερινής Ρωσίας, οι Δυτικές δυνάμεις φοβούνται ότι στο βάθος ο ρωσικός λαός κρύβει μέσα του τα κυρίαρχα στοιχεία της κομμουνιστικής εποχής. Κι ανάμεσα σ’ αυτά, τον φόβο για τον επιθετικό αμερικανικό ιμπεριαλισμό, που τον υποχρεώνει να δαπανά ένα μεγάλο μέρος του κρατικού προϋπολογισμού για την άμυνά του με αιχμή το πυρηνικό οπλοστάσιο που δημιουργήθηκε στη σοβιετική περίοδο και που οι σημερινοί κυβερνήτες όχι μόνο το διατηρούν άθικτο αλλά το βελτιώνουν, ώστε να παραμένει ισάξιο εν όχι ισχυρότερο από την πυρηνική δύναμη των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ.

Το θάρρος και το θράσος

Το θάρρος και το θράσος

Του Νίκου Ιγγλέση*

Σοκ και δέος προκάλεσαν οι απαιτήσεις των δανειστών που επιδόθηκαν από το «φιλέλληνα» πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλωντ Γιούγκερ, στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, την περασμένη εβδομάδα, στις Βρυξέλλες. Από την πρώτη στιγμή ο πρωθυπουργός και όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης απέρριψαν τις απαιτήσεις αυτές ως παράλογες και καταστροφικές. Με το τελεσίγραφό τους οι δανειστές δε ζητούν τίποτα λιγότερο από την πλήρη υποταγή και την άνευ όρων παράδοση της Ελλάδας. Κάποιοι αφελείς εξακολουθούν να τους αποκαλούν «οι εταίροι μας», αλλά είναι πια φανερό ότι πρόκειται για τους δυνάστες του λαού μας.

Η αυτοκτονική «συμφωνία» μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των δανειστών

Η αυτοκτονική  «συμφωνία» μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των δανειστών

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη*                                                                                    

Ακόμη και οι σκληρότεροι πολέμιοι του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι υποχρεωμένοι, τώρα, να παραδεχτούν ότι ο Πρωθυπουργός  επιδόθηκε σε ατέρμονες και εξαντλητικές διαπραγματεύσεις, προκειμένου να καταλήξει σε συμφωνία, ώστε  η Ελλάδα να παραμείνει εντός του  ευρώ. Και φαίνεται ότι, αφού πέρασε δια πυρός και σιδήρου, ξαφνικά, και ω του θαύματος άνοιξαν οι ουρανοί, οι «εταίροι» αγκάλιασαν τον άνθρωπό μας, που ως τότε ήταν «αποδιοπομπαίος τράγος», και ξανάρχισαν τα φιλάκια και  τα «χαριτωμένα» αστειάκια για γραβάτες κλπ.

Παρότι έχω μεγάλο πειρασμό να χαρακτηρίσω θεσμούς και εταίρους, που παρεπιδημούν στην, πολλαπλώς, προδομένη Ευρώπη ως ένα  απέραντο «τρελοκομείο», και να ηρεμήσω αναμασώντας  τη φράση της εφημερίδας Le Monde, εδώ και δυό περίπου χρόνια, ότι  «την Ευρώπη διοικούν παιδαρέλια (=des gamins)», τελικά, θα κάνω μια προσπάθεια ερμηνείας των πραγματικά τραγικών συμβάντων, για την Ελλάδα,  αναφορικά:

Ο ζυγός δουλείας ...του «έντιμου συμβιβασμού»!

Ο ζυγός δουλείας ...του «έντιμου συμβιβασμού»!

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Το όραμα ενός κόσμου, που τον συνθέτουν οι ιδέες της ανδρείας, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και βέβαια της φιλοπατρίας, είναι το θεμελιώδες πρότυπο στις περίφημες Ωδές του μεγάλου μας ποιητή Ανδρέα Κάλβου. Όταν έχει κάποιος αρετή, πολεμάει χωρίς φόβο για την ελευθερία, περιφρονώντας την σκλαβιά, τον πόνο και τον θάνατο.

Αυτή η ποιητική σκέψη, που ποιεί κόσμον, εκφράζεται μοναδικά στο περίφημο ποίημά του «Εις Σάμον,» όπου στο πρώτο τετράστιχο λέει: «Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι· θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία».

Ο φόβος, εδώ, παρουσιάζεται σαν τον προσωποποιημένο ανελέητο δυνάστη του λαού, το χάλκεον χέρι που μετατρέπει τους ανθρώπους σε ανδράποδα.

Στον ίδιο αρχέγονο φόβο, που καλλιεργείται σήμερα από το διεθνή ΜΜΕ για να παραλύσει και εξανδραποδίσει τους πολίτες, αφαιρώντας τους κάθε διάθεση για αντίσταση, στηρίζεται η global δικτατορία των αγορών, η οποία παρουσιάζεται ως η «παγκοσμιοποίηση».