Οι Επικυρίαρχοι και η Διαμάχη
για το Κλίμα
του
Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*
“Για
την ανθρωπότητα δεν υπάρχει μόνο η απειλή της εξαφάνισης πάνω σ' έναν νεκρό
πλανήτη. Ο καθένας για να ζήσει ανθρώπινα χρειάζεται επίσης τον απαραίτητο
αέρα, το κατάλληλο έδαφος, εκπαίδευση και ένα νόημα στη ζωή του. Του χρειάζεται
ακόμα η ελάχιστη αξιοπρέπεια και μερικές απλές στιγμές ευτυχίας”.
Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, “Με
ανοιχτά μάτια”, εκδ. du
Centurion, 1980
Με
αφορμή την απόφαση του νέου ένοικου του Λευκού Οίκου, του απρόβλεπτου Ντόναλντ
Τραμπ, να αποχωρήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες από την Συμφωνία για το Κλίμα (Framework Convention
on Climate
Change), που είχαν υπογράψει 200
χώρες τον Δεκέμβριο του 2015 στο Παρίσι, αναζωπυρώθηκε η διαμάχη για την
κλιματική αλλαγή.
Πρόκειται
για καλοπληρωμένη τακτική του καταστροφισμού, λένε οι υποστηρικτές του
Τραμπ και οι αμφισβητίες της “κλιματικής αλλαγής”... “Μάνα Γη, κουράγιο”,
θρηνωδούν, από την άλλη, οι “πράσινοι” διανοούμενοι και τα πρωτοσέλιδα των
εφημερίδων που ανήκουν στα μεγάλα τραστ του Τύπου της παγκοσμιοποίησης. Όλοι
μοιάζουν συντονισμένοι στην συχνότητα μιας προαναγγελθείσας καταστροφής και το
διακύβευμα είναι αν γι' αυτήν ευθύνονται οι ανθρώπινες δραστηριότητες ή όχι.
