Η Ευρώπη στην σκιά του Πρωσσικού Βαρβαρισμού

Η Ευρώπη στην σκιά του Πρωσσικού Βαρβαρισμού

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

...Γνώριζες τα βήματα, ξέκρινα τους ήχους,

και μπογιές 'τοιμάζαμε με σβηστή φωνή,

τις βραδιές συνθήματα γράφαμε στους τοίχους

πέφταμε φωνάζοντας “Κάτω οι Γερμανοί!”...

(από το τραγούδι του Λευτέρη Παπαδόπουλου “Καισαριανή”)

Πέρασαν 73 χρόνια από τις ταραγμένες εκείνες ημέρες όταν, τέλος Σεπτεμβρίου του '44, οι Γερμανοί κατακτητές άρχιζαν να τα μαζεύουν και να μας αδειάζουν την γωνιά. Αρχές Οκτώβρη κάτι λίγοι είχαν μείνει στην Αθήνα για να καθαρίσουν το έδαφος πίσω τους... Όσους πατριώτες κρατούσαν στα στρατόπεδά τους, πρόλαβαν και τους εκτέλεσαν· ελάχιστοι κατάφεραν να επιζήσουν. Έφευγαν πυρπολώντας, γκρεμίζοντας και λεηλατώντας ό,τι είχε απομείνει από την καταστροφική τους μανία τα χρόνια της κατοχής: δρόμους, λιμάνια, γέφυρες, εργοστάσια, φράγματα και ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Διέλυαν όλες τις υποδομές της χώρας για να μείνει πίσω τους έρημος τόπος. Οι φρίτσηδες δεν μπορούσαν να νοιώθουν ηττημένοι, δεν είχαν γεννηθεί από μάνα αλλά από την φύτρα των υπεράνθρωπων, γι' αυτό έκαιγαν τα χωριά και έσφαζαν τον κοσμάκη από την λύσσα τους.

Οι τελευταίοι μήνες της γερμανικής βίας και της δωσιλογικής δράσης στον τόπο μας ήταν μαρτυρικοί: Καισαριανή, Χορτιάτης, Κομμένο, Καλάβρυτα, Δίστομο...

Η αλήθεια για τα μνημόνια και το 4ο Ράιχ

Τα ηγεμονικά σχέδια της πρωσικής κυβέρνησης καλύπτονται πίσω από το ιδεολογικό πέπλο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, έτσι ώστε να μην ενοχλούν – οπότε ο ευρωπαϊσμός της Γερμανίας είναι ουσιαστικά γερμανικός εθνικισμός, ενώ η πολιτική λιτότητας αποτελεί το όπλο για την οικονομική κατοχή των εταίρων της.

«Στην πραγματικότητα οι ναζί και οι σύμμαχοι τους αφιέρωσαν πάρα πολλά χρόνια στην αναζήτηση έξυπνων προγραμμάτων που θα προωθούσαν την οικονομική και πολιτική ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών κρατών – προγράμματα που έχουν μία εντυπωσιακή ομοιότητα με το σημερινό σχεδιασμό της Ευρωζώνης» (πηγή).

Η Μάχη της Κρήτης- Κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη

Η Μάχη της Κρήτης- Κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη

Πίνακας του λαϊκού Κισαμίτη ζωγράφου Θεοδοσάκη

Άλλη μια μαρτυρία της γερμανικής κτηνωδίας!

«Ήταν υπέροχο το θέαμα να βλέπει κανείς χωρικούς όλων των ηλικιών να ζητούν όπλα και μόνον όπλα. Το ηθικόν των Κρητών είναι αδύνατο να περιγραφτεί . Όταν ολόκληρος η ιστορία έλθει εις φώς θα συγκαταλεχθεί μεταξύ των ευγενέστερων παραδειγμάτων της Ιστορίας». (Ταξίαρχος Σώλσμπουργκ Τζόουν του Επιτελείου του Στρατηγού Φρέϋμπουργκ).

Σαφώς η Μάχη της Κρήτης δεν αποτελεί μόνο ένα στρατιωτικό ιστορικό γεγονός, αλλά κυρίως μια ολόκληρη Φιλοσοφία, ένα ηθικό Σύμβολο. Αυτή η Μάχη, μας «παραδίδει», εκτός από το τιμημένο όνομά της, και το μήνυμα της ότι: «Το αληθινό μπόι των ανθρώπων μετριέται πάντα με το μέτρο της λευτεριάς, και εμείς, μόνο εμείς μπορούμε να κρατούμε τα χώματά μας!»

Όσοι περιφρονούν αυτές τις αρχές, όσοι μεθυσμένοι από τη δύναμή τους, οικονομική ή στρατιωτική, πιστεύουν πως θα αλλάξουν αυτές τις βασικές ανθρώπινες ιδιότητες και θα μεταβάλουν τους λαούς σε δούλους και υποτελείς, θα έρθει η στιγμή κάποτε να μετανιώσουν για την έπαρση και την αλαζονεία τους.

Δίστομο: 72 χρόνια από την σφαγή 218 κατοίκων από τους Γερμανούς ναζί

Στις 10 Ιουνίου 1944 οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και σε αντίποινα για τις απώλειές τους στην μάχη στο Στείριο με τους αντάρτες άρχισαν την σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό! Η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα, ούτε τους ηλικιωμένους!

Τον ιερέα του χωριού τον αποκεφάλισαν, βρέφη εκτελέστηκαν και γυναίκες βιάστηκαν πριν θανατωθούν! Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Λιβαδειά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού!

«Η καλύτερη τιμή στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας είναι η διάσωση της ιστορικής μνήμης και ταυτόχρονα ο συνεχής αγώνας ενάντια στον ναζισμό και τα φαινόμενα που τον αναπαράγουν», επεσήμανε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, Δημήτρης Βίτσας, σε δήλωσή, του με αφορμή τις εκδηλώσεις μνήμης για την 72η επέτειο της εκτέλεσης 218 κατοίκων του Διστόμου από τους ναζί.