Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 28η Οκτωβρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 28η Οκτωβρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2023

Στον απόηχο της Δόξας

Στον απόηχο της Δόξας 


του Ηλία Σταμπολιάδη*  

Εορτάσαμε την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, ημέρα αντίστασης των Ελλήνων που δια στόματος του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά αντέταξαν το ΟΧΙ κατά των επιβουλέων της πατρίδας μας. Τιμήσαμε τους ηρωικώς πεσόντας πατέρας και αδελφούς μας και αναπτερώσαμε το ηθικό και την εθνική μας συνείδηση ως ιστορικό έθνος που πάντα υπερασπίστηκε την αλήθεια, την δικαιοσύνη και την ελευθερία  με θάρρος αλλά και με αυτοθυσία. Ήλθαν στην μνήμη μας μάχες νικηφόρες αλλά και μάχες μέχρις εσχάτων με παραδείγματα τις μάχες του Μαραθώνα, των Θερμοπυλών και την  ναυμαχία της Σαλαμίνας κατά των Περσών, την αντίσταση μέχρις εσχάτων για την υπεράσπιση της Κωνσταντινουπόλεως, την επανάσταση κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, την έξοδο του Μεσολογγίου, την αντίσταση κατά των  Γερμανών και τον αγώνας της ΕΟΚΑ κατά των Άγγλων. Δυστυχώς δεν έχουν λείψει από την ιστορία μας θλιβερές περιπτώσεις προδοσίας όπως των Θερμοπυλών και προσφάτως της Κύπρου αλλά και της Μακεδονίας. 

Άλλες από τις μάχες αυτές τις δώσαμε ως αμυνόμενοι υπερασπιστές της ελευθερίας μας με κατά μέτωπο απόκρουση του εχθρού ενώ άλλες ως  επαναστάτες αντιστασιακοί κατά ισχυροτέρων βαρβάρων κατακτητών όπως η Εθνική επανάσταση του 1821, η αντίσταση κατά των Γερμανών και ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ. Σε αυτές τις περιπτώσεις αντίστασης κατά των κατακτητών βρεθήκαμε στην θέση του αδυνάτου ενάντια σε πανίσχυρο εχθρό όπου εκ των πραγμάτων δεν χρησιμοποιήσαμε μεθόδους μετωπικής αναμέτρησης αλλά μεθόδους δολιοφθοράς και πλαγιοκόπησης όπως ενδείκνυται σε αυτές τις περιπτώσεις. 

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2016

Μνήμες '40-'44

Μνήμες '40-'44

Πάρε τα όπλα ευγενικέ Λαέ της Ελλάδας!
Πίνακας του ζωγράφου του Έπους του '40 Αλέξανδρου Αλεξανδράκη
Αυτός ο αγώνας είναι η εθνική μας ταυτότητα
Απ' τη Βαβέλ, από τα Σόδομα και Γόμορα
πετάχτη ο Μαμωνάς, καβάλησε τον πόλεμο
κι ερίχτη στην Ελλάδα, μαύρος χαλασμός.
(Βασίλη Ρώτα, “Τραγούδι της κατοχής”)
Τέτοιες χρονιάρες ημέρες η μνήμη πετάει αλαφριά, άλλοτε σαν χελιδόνι κι άλλοτε σαν πουλί της καταιγίδας. Πετάει στα παλιά και στα παλιότερα, στα νέα και στα πιο νέα. Ανηφορίζει βουνά, κατηφορίζει λαγκαδιές, ταξιδεύει στα κύματα και στους αιθέρες, μ' όλους τους καιρούς, νύχτα και ημέρα. Μπαίνει σε τραίνα στιβιαγμένα με στρατιώτες, που κουνάνε μαντήλια, βλέπει μάτια δακρυσμένα, μορφές σπαραγμένες, παράθυρα που ανοίγουν, ακούει φωνές: “Στο καλό! Με τη Νίκη!”.