Ο Αγγλοσαξωνικός παράγοντας στη νεώτερη ιστορία της Ελλάδας - Η Αγγλική πολιτική από το 1821 έως σήμερα

Ο Αγγλοσαξωνικός παράγοντας στη νεώτερη ιστορία της Ελλάδας

Η Αγγλική πολιτική από το 1821 έως σήμερα

 

Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω

και σάλιο δεν μου έμεινε από το φτύσε φτύσε,

αλλ’ έως τώρα τίποτε μ’ αυτά δεν κατορθώνω,

και συ, Ευρώπη, μας γελάς και πάντα ίδια είσαι.

(Γεώργιος Σουρής, Στην Ευρώπη)

 

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

 

Η υπογραφή της Ελληνο-Αμερικανικής συμφωνίας για τις αμερικανικές βάσεις ουσιαστικά ανανεώνει την πολύχρονη εξάρτησή μας από τον αμερικανικό παράγοντα, που διαδέχτηκε την αγγλική «προστασία» μετά τον Εμφύλιο. Όμως, η μελέτη της ιστορίας προκαλεί πολλά ερωτήματα για το αν και πόσο μας ωφέλησε η πρόσδεσή μας στο αγγλοσαξωνικό μπλοκ για τόσες δεκαετίες. Οι Αμερικανοί με τις βάσεις τους ήταν εδώ και το ’74, όταν χάθηκε η μισή Κύπρος, και το ’87, και το ’96 με τα Ίμια κι εδώ και χρόνια που η Τουρκία αλωνίζει στις ελληνικές θάλασσες. Δεν μας βοήθησαν σε τίποτα.

Είναι γεγονός ότι το μεγάλο προτέρημα της Αγγλίας που την έκανε μεγάλη δύναμη, εκτός από την βιομηχανική επανάσταση, ήταν η γεωγραφική της θέση. Βρίσκεται μέσα στην Ευρώπη και «δεν είναι μέσα στην Ευρώπη». Αυτό το νησί η θάλασσα, που το περικλείει γύρω-γύρω, το έκανε μοιραία ναυτική δύναμη… Από αυτό ξεκίνησε και δημιούργησε τις αποικίες που της έδωσαν πλούτο και διπλωματική ισχύ στα παγκόσμια πράγματα. Η θάλασσα είναι αυτή που ένωσε Έλληνες και Άγγλους στη νεώτερη ιστορία, μετά τον 18ο αιώνα. Αν υπάρχει άλλος λαός, εκτός από τον ελληνικό, για τον οποίον οι έννοιες «θάλαττα-θάλαττα» και «τα ξύλινα τείχη» να έχουν τόσο ύψιστη σημασία, αυτός είναι ο αγγλικός λαός.

Όμως, αν δούμε την πραγματική ιστορία, θα καταλάβουμε ότι τα συμφέροντα των Άγγλων ποτέ δεν συνέπιπταν με τα δικά μας συμφέροντα μετά το 1821, που ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση. Απλώς το φιλοαγγλικό κατεστημένο φρόντιζε πάντα να συγκαλύπτει αυτή την αλήθεια για πολλούς λόγους και, κυρίως, για να μην κατέβει ποτέ η Ρωσία στο Αιγαίο και την Μεσόγειο.

Η Ανατολή της Βικτόρια Χίσλοπ: Συμπλήρωμα στα «Πικρολέμονα» του Λώρενς Ντάρελ

Η Ανατολή της Βικτόρια Χίσλοπ: Συμπλήρωμα στα «Πικρολέμονα» του Λώρενς Ντάρελ

Γιορτή των Ανθεστηρίων στην ελεύθερη Αμμόχωστο πριν από το 1974

Της María Guadalupe Flores Liera

Τέλειωσα την ανάγνωση του μυθιστορήματος Η Ανατολή της Βικτόρια Χίσλοπ με λύπη για το χρόνο που του αφιέρωσα. Συγχρόνως, ένοιωθα δυσφορία για την πεποίθηση ότι η συγγραφέας ή δεν σέβεται τους αναγνώστες της -που μετρούν ήδη εκατομμύρια- ή τους θεωρεί πρότυπα αφέλειας.

Το συγκεκριμένο βιβλίο έκανε την εμφάνισή του πριν από δυο χρόνια συνοδευόμενο από μια αξιοσημείωτη δημοσιογραφική κάλυψη. Στις αμέτρητες συνεντεύξεις που παραχώρησε η συγγραφέας δήλωσε πως πολλοί Άγγλοι αναγνώστες δεν έχουν ιδέα για την Αμμόχωστο και ότι αποφάσισε να γράψει γι αυτήν ακριβώς τον καιρό που το Κυπριακό ξαναμπήκε στην επικαιρότητα με την έναρξη του τελευταίου κύκλου των συνομιλιών, που συνέπεσε με την 40η μαύρη επέτειο από την στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στο νησί το 1974.

Το πλαίσιο φαίνεται παραήταν δελεαστικό για τη δημοφιλή μυθιστοριογράφο. Έτσι ξεκίνησε, καθώς είπε, μια σε «βάθος έρευνα». Αμέσως μετά προχώρησε στην συγγραφή της Ανατολής με την πρόθεση να μυθοποιήσει το αποτέλεσμα της έρευνας της και να παρουσιάσει τις απόψεις της «αντικειμενικά, προσπαθώντας να καλύψει όλες τις πλευρές». Κάτι που στο μυθιστόρημά της απλώς δεν συμβαίνει, όπως μπόρεσαν να διαπιστώσουν εύκολα πολλοί Έλληνες και Κύπριοι αναγνώστες, μια που το έργο αυτό κυκλοφόρησε αμέσως στα Ελληνικά.