Ο ΝΕΟΣ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ

Ο ΝΕΟΣ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ

Από το TRANSGENDER στο TRANSHUMAN

Το φεμινιστικό κίνημα, το οποίο για περισσότερο από έναν αιώνα πολέμησε ενάντια στις κοινωνικές διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, τελικά, υιοθετώντας ακραίες τάσεις, υπονόμευσε την πεποίθηση ότι το φύλο μας πρέπει να καθορίζει τους ρόλους μας μέσα στην κοινωνία. Εδώ είναι που συναντιούνται τα κινήματα του φεμινισμού και των ΛΟΑΤΚΙ. 

Σήμερα στον δυτικό κόσμο πιστεύουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι ότι γεννήθηκαν στο λάθος σώμα. Και συγκεκριμένα, όχι απλώς ως άνδρας αντί ως γυναίκα και αντιστρόφως. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι ένα ζώο, το οποίο από λάθος ήρθε στον κόσμο με ανθρώπινη μορφή. Τον Δεκέμβριο του 2023 έγινε κοντά στο Σικάγο συγκέντρωση 15.000 τέτοιων βιωματικών ζώων.

Η «θηριακή ταυτότητα» προέκυψε μαζί με τις λοιπές 74 σεξουαλικές ταυτότητες, στο πλαίσιο του κινήματος ΛΟΑΤΚΙ των ΗΠΑ. Ατυχώς οι ενώσεις σιλικόνης, τα ρομπότ, δεν έχουν ακόμα εξοπλισθεί με εκείνη την συναισθηματική αύρα που θα έκανε ελκυστική την ταύτιση με αυτά των ενώσεων άνθρακα, δηλαδή των ανθρώπων…

Ελλάδα και Κίνα Οι Αρχαίοι Δρόμοι του Μεταξιού

Ελλάδα και Κίνα

Οι Αρχαίοι Δρόμοι του Μεταξιού

 

«Ο Κινεζικός και ο Ελληνικός πολιτισμός άνθισαν πριν από πάνω από 2.000 χρόνια από τις δύο πλευρές της Ευρασιατικής ηπείρου και είχαν πολλές επαφές κατά την αρχαιότητα».

Duncan Howitt-Marshall

 

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

 

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την άνοδο της Ανατολής, την παγκοσμιοποίηση που διευκολύνει την επικοινωνία και τις ανταλλαγές με την Δύση και βέβαια για το περίφημο πρότζεκτ πολλών δισ. της Κίνας, που αλλάζει τον χάρτη της Ευρασίας: την Πρωτοβουλία «Μια Ζώνη, Ένας Δρόμος» (Belt and Road), που είναι ο σύγχρονος «Δρόμος του Μεταξιού».

Δεν είναι όμως, η πρώτη φορά που έχουν ανοίξει οι μεγάλοι εμπορικοί δρόμοι Ανατολής-Δύσης από ξηρά και θάλασσα. Η μεγάλη συνάντηση της Δύσης με την Ανατολή ξεκίνησε με τον Μέγα Αλέξανδρο και άλλαξε ριζικά τον ασιατικό κόσμο. Συνεχίστηκε μετά στην Ρώμη και στην χιλιόχρονη Βυζαντινή αυτοκρατορία, που ήταν ο αδιάσπαστος κρίκος ανάμεσα στον ελληνιστικό, τον μεσαιωνικό και τον σύγχρονο Ελληνισμό.

Τον ρόλο αυτό, της «πύλης» και «γέφυρας» μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, εξακολουθεί να παίζει και σήμερα η Ελλάδα στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Έτσι θέλουν να μας βλέπουν οι Ασιάτες, σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια του πρεσβευτή της Κίνας στην χώρα μας με αφορμή την 50η επέτειο των διμερών διπλωματικών μας σχέσεων (12/5/2022, ΑΠΕ-ΜΠΕ), που ξεκίνησαν το 1972, πριν από το ταξίδι του Νίξον στην Κίνα. Η Ελλάδα σήμερα είναι ανάμεσα στους τέσσερις μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της Κίνας μεταξύ των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και η Κίνα έχει γίνει ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ελλάδας εκτός ΕΕ.

Το απόγευμα της 4ης Φεβρουαρίου 2022, στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, μια κινεζική χορωδία αποτελούμενη από 40 παιδιά της κινεζικής υπαίθρου τραγούδησε τον «Ολυμπιακό Ύμνο» στα ελληνικά, εντυπωσιάζοντας ολόκληρο τον πλανήτη!

Ο Γρίφος της Ινδίας

Ο Γρίφος της Ινδίας

Ο ρόλος της στον ανερχόμενο Ευρασιατικό κόσμο • Η προσπάθεια αποπλάνησής της από την Δύση • Η σημασία ενός Ελληνο-Ινδικού άξονα

«Η Ινδία είναι το λίκνο της ανθρώπινης φυλής, η γενέτειρα του ανθρώπινου λόγου, η μητέρα της ιστορίας, η γιαγιά του θρύλου και η προγιαγιά της παράδοσης… Στην θρησκεία όλες οι άλλες χώρες είναι φτωχές, η Ινδία είναι η μόνη εκατομμυριούχος».

Μαρκ Τουαίην

 

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

 

Η στάση των Ευρωπαίων απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο, την εποχή της αποικιοκρατίας, ήταν μια ιστορία αλαζονείας και φανατισμού.

Η τάση των Ευρωπαίων να αντιμετωπίζουν τους πολιτισμούς της Ανατολής (συμπεριλαμβανομένης και της Ορθόδοξης καθ’ ημάς Ανατολής) με περιφρόνηση και υποτίμηση έχει ριζώσει βαθιά στην ευρωπαϊκή ψυχή. Η ανωμαλία αυτή είναι ακόμη πιο διεστραμμένη υπό το πρίσμα της σύγχρονης δημογραφικής και οικονομικής κατάστασης. Στο απόγειο της αποικιοκρατικής εποχής, το 1900, ο πληθυσμός της Ευρώπης αντιστοιχούσε σχεδόν στο ένα τέταρτο της ανθρωπότητας (έναντι 57% της Ασίας). Σήμερα ολόκληρη η Δύση (και οι ΗΠΑ) αντιστοιχεί σε... όχι περισσότερο από το 12% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτό δεν δικαιολογεί στον 21ο αιώνα το σημερινό 12% να θέλει να κυβερνά τις ζωές του υπόλοιπου 88%. Άλλωστε η «ανωτερότητα» της Δύσης σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των θεσμών, των κοινωνικοπολιτικών και βιομηχανικών συστημάτων, της εκπαίδευσης και των τεχνολογικών καινοτομιών, αμφισβητείται τώρα από την αναδυόμενη Ανατολή.

Η Δύση θα αισθανθεί δραματικά το επερχόμενο Σοκ της Αλήθειας, καθώς το δικό της «Σοκ και Δέος» έχει πάψει να λειτουργεί πειστικά για τον υπόλοιπο κόσμο.

Οι τρεις κύριες προκλήσεις για τη Δύση είναι οι εξής: Η Κίνα, το Ισλάμ και η Ινδία. Η άνοδος της Ασίας είναι ανεπιφύλακτα μια καλή είδηση για τον πλανήτη, αλλά και πιθανή αιτία για μια τραγωδία στις αρχές του 21ου αιώνα, καθώς η αμετανόητη Δύση θεωρεί ότι αυτό αποτελεί απειλή που πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Ο Πολιτισμός - Το «Μυστικό Όπλο» του Ελληνισμού

Ο Πολιτισμός

Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι και ποιητές εμφανίζονται στις αγιογραφίες Ορθόδοξων ναών μαζί με τους αγίους και τους νεομάρτυρες. Μέσω της πολιτιστικής διπλωματίας μπορεί η Ελλάδα να αξιοποιήσει την τεράστια ιστορία και πνευματική κληρονομιά της για να πετύχει στρατηγικούς εθνικούς στόχους. Η διαχρονική έλλειψη πολιτιστικών πολιτικών είναι μια χαίνουσα πληγή.

Το «Μυστικό Όπλο» του Ελληνισμού

 

«Είχα έναν πατέρα θαυμαστή της αρχαίας Ελλάδας και μια μητέρα, η οποία ζούσε στην μυθολογία… έχω μεγαλώσει μέσα σε αυτό το περιβάλλον… δεν πάω να παραστήσω την Ιταλίδα ή την Γαλλίδα. Πάω με τα εμπορεύματά μου. Την αυθεντικότητά μου… Δεν είπα ποτέ ‘’είμαι επιπέδου ευρωπαϊκού’’. Είμαι επιπέδου ελληνικού…»

Ειρήνη Παπά (1926-2022)

 

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

 

Ο μεγάλος μας ποιητής Γιώργος Σεφέρης ήταν από το 1957 πρεσβευτής της Ελλάδας στην Μ. Βρετανία αλλά δεν κλήθηκε ποτέ να συμμετάσχει στην ελληνική αντιπροσωπεία στην Ζυρίχη και η ενημέρωσή του για τις διαπραγματεύσεις του Κυπριακού ήταν περιορισμένη. Απογοητευμένος από την στάση της ελληνικής κυβέρνησης, αντιγράφει στο προσωπικό του ημερολόγιο, στις 1/1/1959, τους στίχους του Βιζυηνού: «…ελεημοσύνη από την Φραγκιά κι απ’ την Τουρκιά χαστούκια».

Και σχολιάζει από κάτω: «Έπειτα από τον αιώνα τόσα και τόσα, δεν αλλάξαμε αλίμονο».

Αν ζούσε σήμερα, θα έγραφε τα ίδια και χειρότερα, και μεις όχι μόνο «δεν αλλάξαμε, αλίμονο»… αλλά χειροτερέψαμε.

Σήμερα, οι βασικοί τομείς στους οποίους εντοπίζεται η προβληματικότητα της επιβίωσης του ελληνικού έθνους είναι τρεις:

α) Το Δημογραφικό πρόβλημα: η οξύτητα που προσλαμβάνει η υπογεννητικότητα και το προσφυγικό ζήτημα, με την αντικατάσταση πληθυσμού στο μέλλον.

β) Εθνική στρατηγική: η έλλειψη συνεπούς εξωτερικής πολιτικής, ανεξάρτητης από τα συμφέροντα ΕΕ και ΝΑΤΟ, που να δίνει προοπτική για τον τόπο και όραμα στον λαό.

γ) Οικονομική χρεωκοπία: η παθολογική διάρθρωση της οικονομίας μας λόγω της αποβιομηχάνισης, της εγκατάλειψης της γης, την απουσία εθνικού νομίσματος και της ανάδειξης του προβληματικού τομέα των υπηρεσιών και του τουρισμού σε «βαριά βιομηχανία» της χώρας.

Οι παραπάνω σοβαροί κίνδυνοι που απειλούν την υπόσταση του ελληνικού κράτους και έθνους δεν αντιμετωπίζονται μόνο με οικονομική ανάπτυξη «της αρπαχτής» ή με πολυδάπανους πολεμικούς εξοπλισμούς, με μόνιμο σύμπλεγμα κατωτερότητας και εξάρτησης απέναντι τους δυτικούς «προστάτες» μας.

Η δύση της Δύσης: απληστία, ταχύτητα, φόβος της απλότητας και ο Ανθρώπινος Παράγοντας

Η δύση της Δύσης: απληστία, ταχύτητα, φόβος της απλότητας και ο Ανθρώπινος Παράγοντας

Τι είναι οι δυτικές αξίες;

Γράφει ο καθηγητής William Mallinson

Ξεκίνησα να σκέφτομαι τι θα γράψω πριν από λίγους μήνες, αλλά είμαι πλέον έτοιμος να σφίξω τα δόντια και να λύσω το γόρδιο δεσμό της αμφιταλάντευσης γύρω από τα αναφερόμενα γεγονότα και συμβάντα, την προπαγάνδα, τα μοχθηρά μίση, τον αταβισμό, την απληστία και τις φιλοδοξίες.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για την ολοκλήρωση του παρόντος άρθρου και την παύση της αναβλητικότητάς μου ήταν η - για μένα σουρεαλιστική – δολοφονία μιας νεαρής Ρωσίδας δημοσιογράφου, κόρης ενός ακαδημαϊκού γνώριμού μου, του Αλεξάντερ Ντούγκιν, ο οποίος προήδρευσε δύο σεμιναρίων στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, στα οποία και μίλησα. Σε κάθε περίπτωση, η δολοφονία της κόρης του δεν ήταν ο λόγος για το παρόν άρθρο. Ήταν απλά αποφασιστικός παράγοντας για την ολοκλήρωσή του. Η λογική πίσω από τη συγγραφή του αναπτύσσεται στην επόμενη παράγραφο, και περιλαμβάνει την αναζήτηση της απλότητας ως αρωγού στην κατανόηση όσων συμβαίνουν και των λόγων για τους οποίους η σήψη μοιάζει συχνά να συνοδεύει το τέλος των αυτοκρατοριών.

Θα παραδεχτούμε, άραγε, ποτέ ότι η αλήθεια κι η απλότητα αποτελούν συμμάχους, αλλά ότι η αδυναμία φοβάται και τις δύο; Ας πιάσουμε τον ταύρο από τα κέρατα κι ας αναδιφήσουμε βαθιά στο νου μας, ανακαλώντας τα λόγια του Τζιαμπατίστα Βίκο ότι ο κόσμος περνάει αενάως από την τάξη στην αταξία και ότι επί του παρόντος μοιάζει να κινείται προς την αταξία. Σκοπεύω να επιχειρηματολογήσω και να εξηγήσω, στον εαυτό μου όσο και στον αναγνώστη, ότι ο αποκαλούμενος Δυτικός κόσμος βρίσκεται σε πολιτική, κοινωνική και ηθική παρακμή, πράγμα που επί του παρόντος καθίσταται ολοφάνερο από τις ταραχές στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις των συνεχιζόμενων αντιδικιών γύρω από τον κορονοϊό και άλλους ιούς. Ας ξεκινήσουμε παραθέτοντας τις παρατηρήσεις κάποιων σοβαρών στοχαστών, οι οποίες θα μπορούσαν να μας στρέψουν προς την κατεύθυνση της ελεύθερης σκέψης και του στοχασμού. Έχοντας προλειάνει το έδαφος, θα πραγματευτώ τον όρο ‘Δύση’ και τις φερόμενες αξίες της. Θα επιχειρήσω κατόπιν να ορίσω την παρακμή, τα συμπτώματά της, την εμμονή με τη Ρωσία, την έλλειψη ηγεσίας. Τέλος, θα επιχειρήσω να προτείνω μια επιστροφή στην κοινή λογική, την ενσυναίσθηση και την υπευθυνότητα.

Η Δύναμη της Ελληνικής Γλώσσας

Istituto Ellenico della Diplomazia Culturale | Ancona - La forza della lingua Greca

Η Δύναμη της Ελληνικής Γλώσσας

https://m.youtube.com/watch?feature=youtu.be&v=DesAGkVFyq8

https://youtu.be/DesAGkVFyq8

Λ. Αποσκίτης: Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές, η “ήπια ισχύς” της γειτονικής χώρας

Από: Γιώργος Γκόντζος (ggontzos@yahoo.gr)

Εκτενή αναφορά στο σκηνικό προβολής, τα τελευταία 15 χρόνια, Τουρκικών σειρών στα παγκόσμια ΜΜΕ και μεταξύ αυτών και στα Ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια, έκανε ο Λεωνίδας Χ.Αποσκίτης, δημοσιογράφος και συγγραφέας, σε παρέμβασή του (Ηχητικό ΕΔΩ), στην εκπομπή “ό,τι πεις εσύ” (Γιώργος Γκόντζος ), στο δημοτικό ραδιόφωνο Ιωαννίνων.

Διατύπωσε την εκτίμηση πως η γειτονική χώρα εκτός από την τακτική της βίας, του εξανδραποδισμού και των εκβιασμών , γνωρίζει να χρησιμοποιεί αυτό που στις διεθνείς σχέσεις λέμε “ήπια ισχύ”.

Αναφέρθηκε αναλυτικά στα ιδεολογικά ,ιστορικά και άλλα στοιχεία που προωθούν αυτές οι σειρές , σε σχέση και με τις γενικότερες γεωπολιτικές επιδιώξεις του Ερντογάν και της Τουρκίας, αλλά και στην οικονομική διάσταση αυτής της “πολιτιστικής πρωτοβουλίας ” εκ μέρους της γειτονικής χώρας αναδεικνύοντας , μεταξύ άλλων και το ακόλουθο στοιχείο: 

Η σημασία των Δημοτικών Εκλογών

Η σημασία των Δημοτικών Εκλογών

«Το εναντιούμενον τω δυναστεύοντι δήμος ωνόμασται»
Θουκυδίδης

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη,
Υποψήφιου Δημοτικού Συμβούλου με τον Συνδυασμό Αθήνα για την Ελλάδα

Η συμμετοχή στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές για τον Δήμο της Αθήνας, υπό τις σημερινές συνθήκες, είναι πολύ πιο σημαντική από όσο νομίζουν όσοι, ξαφνιασμένοι, μας ρωτούν «μα, τι πάθατε και κατεβαίνετε στις Δημοτικές Εκλογές; Τι θα βγει μ’ αυτό;».
Η απάντηση είναι ότι υπάρχουν πολλοί και σοβαροί λόγοι και θ’ αποπειραθώ να εκθέσω τους 7 βασικότερους από αυτούς:

1. Γιατί η σημασία των Αυτοδιοικητικών Εκλογών είναι τεράστια στην διαχρονία του Ελληνισμού, όπως έχει άλλωστε αποδείξει ο «πατέρας» της νεοελληνικής ιστορίας, Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος.
Ξεκινώντας από το μινωϊκό κράτος, όταν υπήρχε ο Δάμος, που μετά τους Αχαιούς έγινε ο Δήμος, φθάνουμε στον πατέρα της Αυτοδιοίκησης, τον Κλεισθένη, ο οποίος χώρισε την Αθηναϊκή δημοκρατία σε 100 δήμους.
Η αυτοκρατορία του Μεγ. Αλεξάνδρου στηριζόταν πάνω στην αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση των ελληνικών κοινοτήτων.
Τοπική δημοκρατία και αυτοδιοίκηση ήταν άμεσα συνδεδεμένες και στο Βυζάντιο όπου υπήρχαν κοινοτικοί οργανισμοί με αυτοτελή ύπαρξη και άμεσα εκλεγμένες αρχές. Ακόμα και επί Τουρκοκρατίας, το οθωμανικό σύστημα σεβάστηκε την κατά το εθιμικό δίκαιο οργάνωση των κοινοτήτων.

Από την μνημονιακή μετάλλαξη στον εθνικό ακρωτηριασμό

Από την μνημονιακή μετάλλαξη στον εθνικό ακρωτηριασμό

“...αν η πατρίδα σωθεί...

θα είμαστε αθάνατοι χάρη σ' αυτή

τη σωτηρία, αδιάφορο αν τα ονόματά

μας γίνουν ή όχι γνωστά”

(Από το δοκίμιο “Η Αθανασία” του Χόρχε Λούις Μπόρχες)

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα -όταν ενταχθήκαμε το 1981 στην τότε ΕΟΚ και όταν μετά το '90 μπήκαμε στο άρμα της “παγκοσμιοποίησης”- οι Έλληνες απανταχού της Γης αισθάνονταν περήφανοι για την ιστορία τους, από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι σήμερα, την πνευματική τους παράδοση, που γαλούχησε ολόκληρη την πολιτισμένη ανθρωπότητα και την γλώσσα τους που οι λέξεις της ενυπάρχουν σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες και την παγκόσμια επιστημονική ορολογία. Εδώ και μερικές δεκαετίες, όμως, ο ελληνισμός έχει γίνει στόχος ενός τεράστιου όγκου αποδομητικής προπαγάνδας, είτε με την μορφή των παγκοσμιοποιητικών ιδεολογημάτων που ισοπεδώνουν την ιστορία και τα εθνικά αφηγήματα, είτε από μια εγχώρια ενδοτική πολιτική αντίληψη που έχει κάνει σημαία της τον εθνομηδενισμό.

Χρ. Γιανναράς: Η επανάσταση της αξιοπρέπειας

Χρ. Γιανναράς: Η επανάσταση της αξιοπρέπειας

«Η αξιοπρέπεια σήμερα βρίσκεται σε ανυπαρξία», είπε ο καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας Χρήστος Γιανναράς μιλώντας στο Ράδιο984 και το Γιώργο Σαχίνη

«Δεν μας σέβονται ούτε στα στοιχειώδη βγαίνουν στις τηλεοράσεις και μιλούν άνθρωποι οι οποίοι είναι οι κυρίως ένοχοι για αυτήν την καταστροφή και δεν αισθάνονται την ανάγκη να πουν ένα συγνώμη ή να κλείσουν το στόμα και να αποσυρθούν από τον δημόσιο βίο. Θεωρούνται κεφάλαιο για τον πολιτικό βίο άνθρωποι οι οποίοι υπέγραψαν τον υπερδανεισμό της χώρας ξέροντας ότι ένα τέτοιο δάνειο αυτή η χώρα δε μπορεί ποτέ να το πληρώσει. Και σήμερα όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι αλλά μας κουνάνε και το δάχτυλο.» πρόσθεσε.

Δέσμια η δημοκρατία;

Δέσμια η δημοκρατία;

“Είναι πανεύκολος ο παραπέρα ακρωτηριασμός του Ελληνισμού όσο η ελλαδική κοινωνία μετράει την “πρόοδο” και τον “εκσυγχρονισμό” με την μεζούρα του εκδυτικισμού της”.

Ένα άρθρο κόλαφος για τους ευρωλάγνους εθνομηδενιστές ηγετίσκους μας, υπεύθυνους για την σημερινή καταστροφή, που μας οδηγούν στο διαλυτικό χάος, την ώρα που οι “καθ' έξιν” ταραξίες, ο γερμανικός και τουρκικός ηγεμονισμός, μας απειλούν θανάσιμα!

Του Χρήστου Γιανναρά

Ο διεθνής ορίζοντας ανησυχητικά θολός, οι παράγοντες των εξελίξεων αστάθμητοι. Η συνοχή (άρα η ύπαρξη) της Ε.Ε. διακυβεύεται από μέρα σε μέρα, ο διεθνοποιημένος ολοκληρωτισμός των «Αγορών» και οι φιλοδοξίες «ενιαίας παγκόσμιας διακυβέρνησης» πυροδοτούν την έκρηξη εθνικιστικών ακροτήτων σε προηγμένες κυρίως κοινωνίες.

Νίκος Καζαντζάκης ο Γήινος

Νίκος Καζαντζάκης ο Γήινος

«Όπου αστοχήσεις γύρισε κι όπου πετύχεις φύγε…»

από τον Στέφανο Ληναίο

26.10.22016

..…και ο Νίκος Καζαντζάκης έφυγε… Στις 26 Οκτώβρη 1957…(Ηράκλειο 1884 - Αντίμπ 1957)

«Παππού Δομήνικε…

Έρχουμαι κοντά σου και στέκουμαι όρθιος, τώρα που τέλεψε η μάχη…Νίκησα; Νικήθηκα; Δεν ξέρω…

Έρχουμαι να ξαπλώσω δίπλα σου, να γίνω χώμα δίπλα σου…

Φιλώ το χέρι σου, φιλώ τον ώμο το δεξό σου, φιλώ τον ώμο το ζερβό σου…
Παππού… καλώς σε βρήκα …»

Gazarte: Οκτώ Ρώσσοι ποιητές τραγουδούν ελληνικά

Gazarte: Οκτώ Ρώσσοι ποιητές τραγουδούν ελληνικά

Την Κυριακή 6 Νοεμβρίου στις 8:00 μ.μ.

Αντίο Ντάριο Φο...

«Εφυγε» ο συγγραφέας του «Δεν Πληρώνω! Δεν Πληρώνω!»

Η Ιταλία, όλος ο προοδευτικός κόσμος σε κάθε γωνιά του πλανήτη, πενθούν για τον χαμό του θεατρικού συγγραφέα, λογοτέχνη, σκηνοθέτη, ηθοποιού, βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1997, Ντάριο Φο, σε ηλικία 90 ετών.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο Σάκο του Μιλάνου, λόγω σοβαρών πνευμονικών προβλημάτων.

Πρόκειται, όπως γράφει ο ιταλικός τύπος και αναμεταδίδει το ΑΠΕ, για έναν από τους πληρέστερους καλλιτέχνες της εποχής μας, ο οποίος είχε ασχοληθεί με επιτυχία και με την λογοτεχνία και την σκηνογραφία, ενώ ήταν και θιασάρχης.

Σε όλη του σχεδόν την καλλιτεχνική σταδιοδρομία, είχε στο πλευρό του τη σύζυγό του και ηθοποιό Φράνκα Ράμε.

«Εγκώμιο των συνόρων», σ’ έναν κόσμο «δίχως όρια»

Μια συνολική αμφισβήτηση του μοντέλου του “παγκόσμιου χωριού”

Ρεζίς Ντεμπρέ, Εγκώμιο των Συνόρων, Εκδόσεις Εστία, Αθήνα 2015

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου*

Το βιβλίο του Ρεζίς Ντεμπρέ, συντρόφου εν όπλοις του Τσε Γκεβάρα, Εγκώμιο των συνόρων (Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ-2010), είναι συγκλονιστικό και δραματικά επίκαιρο. Αποδομεί την αριστεροδέξια ιδεολογική κυριαρχία της «no limits» και «no boarders» πλάνης που ποτίζει τον «πολιτισμό» του κόσμου μας.

Ψυχολογική παραδοχή του Ντεμπρέ είναι ότι, ο ασύνορος κόσμος αποτελεί το «βάλιουμ» σ’ έναν επώδυνο κόσμο, που σε κάνει να ονειρεύεσαι ό,τι επιθυμείς και να αποφεύγεις να τον αντιμετωπίσεις. Κάτι που δεν απέφυγε ο ίδιος, όταν συμμετείχε στο εθνικοπελευθερωτικό αντάρτικο της Λατινικής Αμερικής.

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος εις μάχην 1453, Μυτιλήνη μουσείο Θεόφιλου

Του Σαράντου Καργάκου

Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»: «Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου* πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι…» (*τόπ΄ = μπάλα κανονιού).

Εννοείται ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός.

Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Βαγγέλης Παπαθανασίου: «Oλοι είμαστε συνάθροιση δισεκατομμυρίων ετών μνήμης»

Από την συναυλία της «Μυθωδίας» το 2001 στο Ολυμπιείον στην Αθήνα.

Με αφορμή το έργο «Rosetta» που κυκλοφόρησε σε όλον τον κόσμο την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου ο Έλληνας δημιουργός μιλάει στο BHmagazino για τα μυστικά της δημιουργικότητας, για τον τρόπο που εργάζεται, για τη σχέση του με την Ελλάδα καθώς και για τη βαθύτερη ουσία, το νόημα και τη νόηση της μουσικής.

Συνέντευξη στον Παύλο Παπαδόπουλο*

Πώς συνδέεται η εξερεύνηση τoυ Διαστήματος και των απαρχών του Σύμπαντος με το έργο του μεγάλου έλληνα συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου; Η παγκόσμια κυκλοφορία προ δύο ημερών του νέου άλμπουμ του συνθέτη με τίτλο «Rosetta» σημαδεύει την ολοκλήρωση της ομώνυμης διαστημικής αποστολής από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (European Space Agency, ESA). Το διαστημικό όχημα Rosetta, που πήρε το όνομά του από τη Στήλη της Ροζέττας η οποία αποτέλεσε το κλειδί για την αποκρυπτογράφηση των αιγυπτιακών ιερογλυφικών, ολοκλήρωσε πριν από λίγες ημέρες τη μελέτη του κομήτη 67P/Churyumov-Gerasimenko επεκτείνοντας ακόμη περισσότερο τον ορίζοντα των γνώσεών μας για τη γένεση του ηλιακού συστήματος.

Γράμμα στους Ελλαδίτες Ηθοποιούς της Παράστασης «Αντιγόνη» στην Σαλαμίνα της Κύπρος

Γράμμα στους Ελλαδίτες Ηθοποιούς της Παράστασης «Αντιγόνη» στην Σαλαμίνα της Κύπρος

Δεν ξέρω αληθινά πώς να σας προσφωνήσω. Θα ήθελα να σας προσφωνήσω με το αδελφές και αδέλφια των δελφών του κοινού μας πολιτισμού αλλά δεν ξέρω πια αν οι λέξεις εμπερικλείουν τη σημασία που θα ήθελα να τους δώσω. Η γλώσσα μας έχει γεμίσει ναρκοπέδια. Η πρόθεση του ενός στρεβλώνεται στα μάτια και τα αυτιά του άλλου. Αληθινά δεν ξέρω πώς να σας προσφωνήσω. Αυτό που με πονεί περισσότερο είναι ότι τελικά μπορεί οι λέξεις να μην μας αξίζουν.

Διάβασα στην εφημερίδα «Καθημερινή» (1) της 30ης Αυγούστου ότι κάποιοι από εσάς προβληματίζεστε για την παράσταση που θα ανεβάσετε στο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας στις 28 Σεπτεμβρίου. Αυτό ήταν και το έναυσμα αυτού του γράμματος. Εύχομαι ότι το παρόν θα φτάσει κοντά σας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και ότι θα αφιερώσετε τα λίγα λεπτά που χρειάζονται για να το διαβάσετε.

Καζαντζάκης και Σικελιανός στο Άγιον Όρος

Η νέα ταινία του Γιάννη Σμαραγδή

«Όλοι υπηρετούμε το Σχέδιο του Θεού»!

Γιάννης Σμαραγδής

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής, μετά τις ταινίες για τον Κωνσταντίνο Καβάφη, τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο) και τον Ιωάννη Βαρβάκη, ετοιμάζει την νέα ταινία του με θέμα την ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη.

Σε μια σκηνή από το σενάριο, ο Καζαντζάκης με τον Σικελιανό βρίσκονται μαζί στο Άγιον Όρος, που χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε ουτε Αναγέννηση ούτε δυτικός πολιτισμός, κατά τον σκηνοθέτη... Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες το 2017.

Αυγουστιάτικη πανσέληνος με εκδηλώσεις σε 116 αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία και μουσεία

Το φεγγάρι ανατέλλει πάνω από το κάστρο Παλαμήδι στην ιστορική πόλη του Ναυπλίου. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΜΠΟΥΓΙΩΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

Eκδηλώσεις με ελεύθερη είσοδο σε 116 αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία και μουσεία σε όλη την Ελλάδα διοργανώνει και φέτος το υπουργείο Πολιτισμού, για την αυγουστιάτικη πανσέληνο.

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την ημέρα της Πανσελήνου, Πέμπτη 18 Αυγούστου, αλλά και στις 17, 19, 20 και 21 Αυγούστου. Περιλαμβάνουν μουσική, χορό, θέατρο, εικαστικές εκθέσεις, προβολές ταινιών, βραδιές ποίησης κ.ά.