Αποχή, όπλο μαζικής νοθείας των εκλογών στα χέρια των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης

Αποχή, όπλο μαζικής νοθείας των εκλογών στα χέρια των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης

του Γιώργου Ρωμανού, Συγγραφέα Αναλυτή, Ιστορικού Ερευνητή

Τα αδιαμφισβήτητα επίσημα στοιχεία, σχετικά με την διαχρονική Αποχή και τον ρόλο της στην αλλοίωση της λαϊκής βούλησης μας τα παρέχει το ίδιο το Υπουργείο Εσωτερικών. Βάσει αυτών, στις Εκλογές του 2019, ψήφισε μόνο το 57,78% των Ελλήνων πολιτών που έχουν δικαίωμα ψήφου, ήτοι 5.769.644. Άρα, το 100%, των εχόντων δικαίωμα ψήφου είναι 9.985.538. Αποχή επέλεξαν 4.215.894 που ενώ είχαν δικαίωμα ψήφου ΔΕΝ το άσκησαν.

Το 2019, η κυβέρνηση της ΝΔ ψηφίστηκε από 2.251.618 πολίτες οι οποίοι αντιστοιχούν μόνο στο 22,5% επί του συνόλου των 9.985.538 ψηφοφόρων. Αντιστοίχως, στις Εκλογές του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 1.926.526 ψήφους, δηλαδή ποσοστό 19,2%, επί του συνόλου των εχόντων δικαίωμα ψήφου.

Παραβλέποντας αυτή την κραυγαλέα Αποχή η ΝΔ καυχήθηκε, ότι έλαβε ποσοστό 39,85% στις Εκλογές του 2019, ενώ στην πραγματικότητα το ποσοστό της ήταν 22, 5%(!), το οποίο σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί πλειοψηφία στο σύνολο των Ελλήνων πολιτών. Το αντίστοιχο «κυβερνητικό» ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μικρότερο. Και τα δύο αυτά κόμματα σχημάτισαν κυβερνήσεις φανερής λαϊκής μειοψηφίας. Κι όμως το Σύστημα της Μεταπολίτευσης τις επέβαλε στον λαό και την χώρα με τις πάγιες αντιλαϊκές και αντιδημοκρατικές μεθόδους δεκαετιών, μεταξύ των οποίων και η Αποχή.

Η Χαμένη Ψήφος

 Η Χαμένη Ψήφος

Σε εκλογές που βγάζουν κυβέρνηση εάν κάποιος απέχει ή ψηφίσει μικρό κόμμα που δεν εκλέγεται η ψήφος του πάει χαμένη. Σε αυτές τις εκλογές που δεν πρόκειται να βγει κυβέρνηση, διότι με την απλή αναλογική δεν βγαίνουν τα κουκιά, η ψήφος σε μικρό κόμμα δεν θα μετρήσει υπέρ κανενός από τους μεγάλους αλλά θα δείξει τι πραγματικά θέλει ο λαός. Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει κανείς να δώσει ψήφο σκοπιμότητας, να απέχει ή να ψηφίσει το λιγότερο κακό. Τώρα είναι η ευκαιρία να ψηφίσουν όλοι κατά συνείδηση, όχι για να δώσουν το μήνυμα στο σύστημα,  αφού έτσι και αλλιώς μας γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια,  αλλά για να γίνει καταγραφή της θέλησης μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας αλλά αν και ασύνδετοι είμαστε πολλοί και να αποκτήσουμε το συναίσθημα της ομοψυχίας αλλά κυρίως της ελευθερίας.

Ηλίας Σταμπολιάδης

Μηχανικός Μεταλλείων Μεταλλουργός

πρώην Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης

Βρίσκεται η Ελλάδα στα πρόθυρα της εξαφάνισης, ή θα εξεγερθεί μέσω εκλογών;

Βρίσκεται η Ελλάδα στα πρόθυρα της εξαφάνισης, ή θα εξεγερθεί μέσω εκλογών;

του Ουίλλιαμ Μάλλινσον*

Για να αποφύγει η Ελλάδα τον κίνδυνο άλλης μιας ανόδου στην εξουσία μιας απολυταρχίας αμερικανικής έμπνευσης, χρειάζεται ένα νέο κόμμα/κίνημα, το οποίο θα δρα με διακριτικότητα και υπομονή, με το βλέμμα στους μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους

Μπορώ με βεβαιότητα να δηλώσω ότι η Ελλάδα που ήξερα όταν εγκαταστάθηκα εδώ το 1994 μοιάζει να βρίσκεται προ εξαφάνισης και να καταλήγει ως γεωπολιτικό παράρτημα των συμφερόντων της Αμερικής και του βρετανικού της μπάτλερ, με τα συμφέροντα αυτά να υποβοηθούνται και να ενθαρρύνονται από τους κάθε λογής ιδιοτελείς φιλόδοξους πολιτικούς και ψευτο-ακαδημαϊκούς της χώρας. Παρόλο που εύκολα μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι αυτή υπήρξε η μοίρα της Ελλάδας από τη δολοφονία του Καποδίστρια, η διαφορά είναι ότι η κατάσταση μοιάζει σήμερα να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Ας εξετάσουμε, όμως, τα πράγματα προσεκτικά, ξεκινώντας με το ελληνικό κράτος και τα ελαττώματά του.

Το ελληνικό κράτος και οι συντάξεις του

Τυχαίνει να θεωρώ ότι οι συντάξεις θα έπρεπε να αποτελούν το κύριο προεκλογικό ζήτημα, αφού η αποτελεσματική διοίκηση -και όχι τα ψευτο-ιδεολογικά παραληρήματα- αποτελεί το υπόστρωμα της κοινωνικής και κρατικής σταθερότητας. Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, με λαμπερή εξαίρεση τη δημιουργία των ΚΕΠ.

Οι Κάλπες της Εκτροχιασμένης Δημοκρατίας - Οι εκλογές που σφράγισαν τη νεώτερη ιστορία μας

Οι Κάλπες της Εκτροχιασμένης Δημοκρατίας

Οι εκλογές που σφράγισαν τη νεώτερη ιστορία μας

 

«Η τέλεια δικτατορία θα έχει την εμφάνιση της δημοκρατίας. Μια φυλακή χωρίς τοίχους, στην οποία οι κρατούμενοι δεν θα ονειρεύονται να δραπετεύσουν»

Άλντους Χάξλεϋ (1894-1963)

 

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

 

Ευρισκόμενοι σήμερα εν όψει μιας κρίσιμης προεκλογικής περιόδου, εν μέσω κοσμοϊστορικών γεγονότων και της απειλής γενικευμένου πολέμου, αξίζει να θυμηθούμε πόσο ταυτισμένοι είμαστε εμείς οι Έλληνες με την Πολιτική και με τους πολιτικούς και πώς αυτό έχει επηρεάσει τον νεώτερο ελληνισμό.

Η ιστορία μας αυτή ξεκινάει από την αρχαιότητα, όταν στην Πνύκα ακουγόταν ο κήρυξ να λέει: «Τις αγορεύειν, βούλεται;». Από τότε μέχρι σήμερα, που ο λαός μας, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, έχει γυρίσει την πλάτη του στους πολιτικούς και τις ανυπόστατες υποσχέσεις τους, «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», έχουν περάσει πολλοί αιώνες και ανατροπές που διαμόρφωσαν το τωρινό πολιτικο-πολιτιστικό πρότυπο του Νεοέλληνα.

Η νεώτερη ιστορία της Ελλάδας, από το 1821 και μετά, ουσιαστικά από το 1928, με Κυβερνήτη τον Ιωάννη Καποδίστρια, είναι σε άμεση σχέση με όσα συνέβησαν επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία κυριάρχησε και μεγαλούργησε στο μεγαλύτερο μέρος του εξελληνισμένου κόσμου -από την ελληνόφωνη Μεσόγειο και Βόρεια Αφρική μέχρι την καθ’ ημάς Ανατολή- της ύστερης Αρχαιότητας. Ωστόσο το Βυζάντιο, αν και αρχικά άντεξε το κύμα των Μουσουλμανικών επιδρομών, αποδυναμώθηκε θανάσιμα μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, το 1204, από τους Φράγκους και Λατίνους Σταυροφόρους. Η εγκαθίδρυση των Καθολικών, λατινικών, κρατικών μορφωμάτων στα εδάφη της Αυτοκρατορίας υπήρξε το έναυσμα για την ανάδυση της νέας ελληνική εθνικής ιδιοπροσωπίας, μέσα από την αντίσταση των Ορθόδοξων Βυζαντινών Ελλήνων εναντίον τους.

Τα άσφαιρα του "Πιστολέρο"...

Τα άσφαιρα του "Πιστολέρο"...

Μια εκτενής ανάλυση του ΑΡΔΗΝ, και σε βάθος κριτική, των προγραμματικών θέσεων του ΜέΡΑ25

Η επιστροφή του Γιάνη με κάτι σαν πρόγραμμα

Του Γιάννη Ξένου

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο άνθρωπος που χειρίστηκε τις τύχες της ελληνικής οικονομίας το πρώτο εξάμηνο του 2015, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα, επέστρεψε στον τόπο του εγκλήματος. Το Diem25, το διεθνές κίνημα που δημιούργησε πριν τρία χρόνια με διάφορες προσωπικότητες (μεταξύ άλλων ο Νόαμ Τσόμσκι και η Πάμελα Άντερσον) που γοητεύει το τεράστιο «Εγώ» του, είχε ως στόχο να τον αναδείξει ως ευρωβουλευτή στη Γερμανία. Στη Γερμανία, με ποσοστό 0,5% εκλέγεσαι ευρωβουλευτής, και εκεί κατήλθε υποψήφιος υπολογίζοντας ότι στη Γερμανία των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων θα ήταν σχετικά εύκολο να εκλεγεί [1].  Στην Γερμανία, το Diem 25 έλαβε μόλις 0,2% και 130 χιλ. ψήφους, αλλά στην Ελλάδα έκανε την έκπληξη και παραλίγο να εκλέξει ευρωβουλευτή.

Από τον βράδυ των ευρωεκλογών τα φώτα στράφηκαν και πάλι στον Γιάνη και αυτός κάνει ό,τι μπορεί για να συντηρεί την υπερπροβολή. Ο χώρος της κομμουνιστικογενούς ή δικαιωματιστικής αριστεράς (αλλά, δυστυχώς, όχι μόνο) τον αντιμετωπίζει ως τον σωτήρα της, μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, την πτωτική στασιμότητα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την κατάρρευση της ΛΑΕ. Το γεγονός ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν εσπευσμένα σε έναν μήνα προκαλεί συνωστισμό από διάφορα μεσαία στελέχη και προσωπικότητες στον προθάλαμο του ΜέΡΑ25, διότι  ο Βαρουφάκης, από θέση ισχύος, δεν συνομιλεί με άλλους «αρχηγούς», αλλά υποδέχεται ευχαρίστως όσους θέλουν να πηδήσουν στο άρμα του.

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ

Του Πάνου Πικραμένου

Συνέχισαν με συνέπεια τον πολιτιστικό πόλεμο της εποχής Σημίτη κατά της ελληνικής κοινωνίας.

Δεν κατανόησαν ΠΟΤΕ γιατί τους ψήφισε γι’ αυτό και δεν σεβάστηκαν την ψήφο μας.

Πίστεψαν με αλαζονεία ότι μπορούν να επιβάλλουν με νόμους και δικαστικές αποφάσεις την ιδεοληπτική τσίχλα που έχει στον εγκέφαλό του το 3% του αρχικού ΣΥΡΙΖΑ.

Μοίρασαν με κυνισμό προεκλογικά χαρτζιλίκια, προσβάλλοντας  με βαναυσότητα το αξιακό σύστημά μας, την ιστορία μας και τα ήθη μας ενώ  εφάρμοζαν στυγνές μνημονιακές πολιτικές.

Οι Κάλπες μιας κάλπικης Ευρώπης…

Οι Κάλπες μιας κάλπικης Ευρώπης…

Η Ευρωπαϊκή Ένωση στον δρόμο της έκρηξης

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη, 
Υποψήφιου Δημοτικού Συμβούλου με τον Συνδυασμό Αθήνα για την Ελλάδα

Οδεύουμε προς τις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου, στα πλαίσια της δομικής κρίσης μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης, «που δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις ανάγκες προστασίας των λαών απέναντι στις μεγάλες ανακατατάξεις του σύγχρονου κόσμου», όπως ομολογεί και ο ίδιος ο κυνικός ευρωκράτης Μακρόν στο σχετικό με τα Κίτρινα Γιλέκα και τις εκλογές διάγγελμά του. Μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που κατευθύνεται, μέσα σε καθεστώς μηδενισμού, προς την αυτοδιάλυσή της.
Χρειάστηκαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι για να επιβληθεί αυτό που αρχικά παρουσιάστηκε σαν η μεγαλύτερη ιδέα, αλλά η ιστορία ίσως το κατατάξει ως το μεγαλύτερο ανοσιούργημα: η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι, με λίγα λόγια, μια αποφασιστική στιγμή για την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, καθώς για πρώτη φορά οι διάσπαρτες ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις, που αντιμάχονται τις ελίτ, έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν πολιτική ισχύ ικανή για να τις απειλήσουν.

Ανταπόκριση από το Λας Βέγκας: Ντεμπατώσαμε πάλι!

Ανταπόκριση από το Λας Βέγκας:

 Ντεμπατώσαμε πάλι!

- Las Vegas, 18.40 / Αθήνα, 04.40:

Το ζουμί του Καζινο-Debate είναι μέχρι στιγμής η φοβερή αποκάλυψη της (Χ)Ιλαροτάτης οτι οι Ρώσσοι κατάσκοποι καθοδηγούν το Wikileaks!!!!! Ο Τραμπ τής απήντησε ότι αφού οι ΗΠΑ έχουν ξοδέψει 6 τρις (αν θυμάμαι καλά) στην Μέση Ανατολή..., τώρα το κουμάντο τό 'χουν οι Ρώσσοι!

- Las Vegas, 19.00 / Αθήνα 05.00:

Η (Χ)Ιλαροτάτη τά 'χασε στο θέμα των γυναικών που εμφανίστηκαν “ξαφνικά” εναντίον του Τραμπ.

Παρατηρώ επίσης την κίνηση των χεριών της: συγκρατημένη, προσπαθεί να τα κρατά χαμηλά και πίσω από το podium, ενώ ο τρελλός κινείται κανονικά, δεν κάνει politically correct κινήσεις, τα χέρια τα κινεί ελεύθερα (με μία μικρή προσπάθεια να μην της την αστράψει, που φαίνεται όταν σηκώνει χριστιανικά τον δείκτη του).

Εάν ο Τραμπ δεν είναι φαφλατάς...

Εάν ο Τραμπ δεν είναι φαφλατάς...

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Το δεύτερο ντιμπέϊτ για τις αμερικανικές εκλογές τέλειωσε με τον απρόβλεπτο Ντόναλντ Τραμπ να “τσιμπάει” λίγο απέναντι στην επαγγελματία της πολιτικής Χίλαρυ Κλίντον, μετά από μια σκληρή αντιπαράθεση σε υψηλούς τόνους. Ο Τραμπ κατάφερε να περάσει όλα τα θέματα που “καίνε” την Κλίντον και να γυρίσει την συζήτηση στην καταστροφική εξωτερική πολιτική της αντιπάλου του, ξεφεύγοντας από την αρνητική προπαγάνδα εναντίον του.

Έγινε, πάντως, φανερό ότι υπάρχει μεγάλη προεκλογική πόλωση και αναμένονται πολλά ακόμα να γίνουν στον ένα μήνα που απομένει μέχρι τις κάλπες.

Είναι παραπάνω από βέβαιο ότι σύσσωμο το άπληστο κατεστημένο των ΗΠΑ και το λόμπυ του πολέμου υποστηρίζει με νύχια και με δόντια την έμπιστή τους Κλίντον.

Η μεσσιανική απειλή της Κλίντον

Η μεσσιανική απειλή της Κλίντον

Ο ιστορικός Arthur Schlesinger έχει πει ότι «η ενότητα των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν ένα πείραμα - δεν ήταν εύκολο, ούτε είχε εξασφαλισμένη επιτυχία», αλλά ένα πείραμα που «έγινε σε πείσμα της ιστορίας, γεμάτο κινδύνους, με προβληματική έκβαση». Ο σημαντικός Αμερικανός θεολόγος Reinhold Niebuhr είχε προειδοποιήσει, «Κανένα έθνος δεν είναι ιερό και μοναδικό». Όλα τα έθνη στάθηκαν ενώπιον του Θεού.

Ο μεγαλύτερος φόβος των Ιδρυτών Πατέρων των ΗΠΑ ήταν ο φόβος της δημοκρατίας. Πίστευαν στην άμεση άνθηση της σύγχρονης αμερικανικής δημοκρατικής πίστης. Οι Ιδρυτές σεβόντουσαν την ιδέα της ελευθερίας, αλλά είχαν την άποψη ότι η δημοκρατία απειλούσε την ελευθερία. Στο μυαλό τους, η ελευθερία δεν ήταν συνδεδεμένη με την δημοκρατία, αλλά με την περιουσία. Η ελευθερία για την ιδιοκτησία θα έφερνε την ελευθερία, όχι σε όλους, αλλά σε όσους την άξιζαν. Ακριβώς όπως οι ικανότητες των ατόμων δεν είναι ίδιες, το μέγεθος της ιδιοκτησίας κάθε πολίτη θα απηχούσε την ιδιαίτερη διάνοια και ικανότητά του.

Τα Μη, τα ΟΧΙ και οι ΟΧΙΕΣ

Τα Μη, τα ΟΧΙ και οι ΟΧΙΕΣ

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Όσο κι αν δεν φαίνεται, ή ΔΕΝ το αφήνουν να φανεί, όσο κι αν η κούραση και η πιθανή απογοήτευση εμποδίζει την καθαρή κρίση να το αντιληφθεί, αυτές οι τρίτες φετινές εκλογές είναι οι πιο ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΕΣ για την πορεία των πραγμάτων στην χώρα μας.

Οι κρίσιμες εξελίξεις για το μέλλον μας, των Ελλήνων και όλων των λαών της περιοχής, που έχουν τα τελευταία χρόνια δρομολογηθεί, τώρα πρόκειται να κορυφωθούν.

Το συστημικό κατεστημένο των δωσίλογων υπερπροδοτών το γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους αυτό, κι αφού κατάφερε να σωθεί από το ΟΧΙ του Ιουλίου με την υπογραφή του Τσίπρα, τώρα χρησιμοποιεί τον ωχαδερφισμό, τον θυμό, το αίσθημα των διαψευσμένων προσδοκιών και την αδικία που νοιώθουν οι πολίτες για ό,τι τους συμβαίνει για να πετύχει την νεκρανάστασή του.

Έλληνες και Βάρβαροι... έρχονται οι μεραρχίες μας

Έλληνες και Βάρβαροι... έρχονται οι μεραρχίες μας

Ελπίζουμε για το καλύτερο / Επαγρυπνούμε για το χειρότερο

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Η μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου με 9 μονάδες, σχεδόν, μπροστά από το μόνο μνημονιακό κόμμα που δεν εξαφανίστηκε πολιτικά (όλα τα άλλα -ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ- καταποντίστηκαν) και ο σχηματισμός της πρώτης αντιμνημονιακής κυβέρνησης, μετά από πέντε ολόκληρα χρόνια, είναι σίγουρα ένα βήμα απελευθέρωσης από τα δεσμά της χρεοκρατίας. 

Αυτό, όμως, από μόνο του δεν εξασφαλίζει την ανάγκη της, μίνιμουμ έστω, εθνικής ανεξαρτησίας από την γερμανοκεντρική Ευρωένωση και τους άλλους θεσμούς της νεοταξικής παγκοσμιοποίησης.

Η πραγματική απελευθέρωση θα έρθει μόνο αν απορρίψουμε σε βάθος την ιμπεριαλιστική κουλτούρα του νεοφιλελευθερισμού και τον αντιανθρώπινο χαρακτήρα της, αν καταλάβουμε την ψυχολογική ζημιά που έχει κάνει στους δυτικούς λαούς, αν κατανοήσουμε την ανάγκη να απελευθερωθούν τα μυαλά των ανθρώπων από τις «διακηρύξεις» και τα «δικαιώματα» που γράφτηκαν από τους αφέντες και τους θεωρητικούς της εθνοκάθαρσης της Νέας Τάξης κι αν τέλος αποδεσμευθούμε οριστικά από κάθε πλαίσιο εξάρτησης οικονομικής και γεωπολιτικής που καθόρισε τους όρους της σημερινής παρακμής.

ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΩΝ

ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΩΝ

Η ΝΔ σαρώθηκε με 8,5 μονάδες διαφορά, το ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε, το Ποτάμι συμπεριφέρεται σαν τη ΔΗΜΑΡ, μόνος οργανωμένος εχθρός το ΚΚΕ

Ανακοινώθηκε, λοιπόν, η σύνθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και σήμερα θα συνεδριάσει για πρώτη φορά το νέο Υπουργικό Συμβούλιο. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, την κυβέρνηση απαρτίζουν άτομα που ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και ελάχιστα που προέρχονται από τους ΑΝΕΛ. Κανένας υπουργός, αναπληρωτής ή υφυπουργός δεν είναι όμως κομμουνιστής, καθώς το ΚΚΕ αρνήθηκε κατηγορηματικά κάθε σχέση με την κυβέρνηση αυτή, χαρακτηρίζοντας «προδοσία του λαού» ακόμη και την ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση Τσίπρα. Την κυβέρνηση θα έχουμε όλη την άνεση χρόνου να την κρίνουμε από τα έργα της. Πόσο ισχυρή, όμως, είναι αλήθεια η αντιπολίτευση που θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση; Η αξιωματική αντιπολίτευση της ΝΔ, παρά τα... «καμποϊλίκια» του Αντώνη Σαμαρά, βρίσκεται σε μαύρα χάλια. Υπέστη πραγματική συντριβή στις εκλογές.

Το μεγάλο κέρδος των εκλογών

Το μεγάλο κέρδος των εκλογών

Ζωτικής νομίζω σημασίας είναι να αναταχθεί ψυχικά, εσωτερικά η ελληνική κοινωνία, να ξαναποκτήσει την αυτοεκτίμησή της.

Η μεγαλύτερη μάστιγα της μνημονιακής πενταετίας, το πιο βαθύ και επικίνδυνο αποτύπωμα που άφησε στο κοινωνικό σώμα, είναι νομίζω η σταδιακή μεταστροφή της προς την υποτέλεια σε βαθμό τέτοιο που αν συνέχιζε η ίδια κατάσταση για λίγο καιρό ακόμα, φοβάμαι ότι θα περνούσε στο γεννετικό μας κώδικα.

Μέσα μαζικής ενημέρωσης που είχαν αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση του μνημονίου, "αναλυτές" σε σόσιαλ μήντια, "σοβαροί" καθηγητές και οικονομολόγοι προσπαθούσαν και το πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό,να ταυτίσουν την υποτέλεια με τη σοβαρότητα και την μετριοπάθεια. 

Έτσι οι πολίτες πείστηκαν να θεωρούν αδιανόητη και εθνικά επιζήμια οποιαδήποτε διαφωνία, οποιοδήποτε λογικό αίτημα ή αντίλογο προβάλοταν σε σχέση με τις απαιτήσεις των δανειστών, όσο παράλογες κι αν ήταν.

Σ’ αυτές τις εκλογές δεν αρκεί να ψηφίσεις

Σ’ αυτές τις εκλογές δεν αρκεί να ψηφίσεις

Σύνταγμα: 25 Μάη 2011 – 25 Ιανουαρίου 2015

Για όσους δώσαμε μαζί τότε τον αγώνα στις πλατείες των Αγανακτισμένων σήμερα είναι μια μέρα ξεχωριστή

Η αλήθεια είναι πως στη δημοκρατία ποτέ δεν αρκεί να ψηφίσεις. Ο ρόλος του πολίτη δεν εξαντλείται τη μία φορά που κάθε τέσσερα χρόνια (ενίοτε και συχνότερα) βρίσκεται ενώπιον της κάλπης. Κι όμως για πολλά χρόνια, κυρίως αυτά που προηγήθηκαν της κρίσης, εμπεδώθηκε σχεδόν η άποψη πως η πολιτική είναι αρμοδιότητα των λίγων, των ειδικών, των τεχνοκρατών, αυτών που ξέρουν και δικαιούνται να εκφέρουν γνώμη. Οι υπόλοιποι, καθησυχασμένοι από τη βέβαιη και αδιατάρακτη ευημερία που επαγγέλλονταν οι εκάστοτε κυβερνώντες, μπορούσαν να απολαμβάνουν τα αποτελέσματα της διαχείρισης των επαϊόντων. Άλλωστε η ιδεολογία, τα οράματα, οι ιδέες στιγματίζονταν ως ξεπερασμένα και παλιομοδίτικα. Η ένταξη στους κυρίαρχους κομματικούς μηχανισμούς ισοδυναμούσε με επιλογή επαγγελματικής σταδιοδρομίας. Δεν συνέβαινε μόνο στην Ελλάδα αυτό. Κάπως έτσι, όχι μόνο εδώ, αλλά σε όλο τον δυτικό κόσμο, σβήστηκαν οι διαχωριστικές γραμμές, συρρικνώθηκε η απόσταση μεταξύ Δεξιάς και σοσιαλδημοκρατίας. Και η πολιτική μετατράπηκε σε διαχείριση, και κυρίως σε μη συμμετοχή.

Άλυτα παραμένουν τα ζωτικά θέματα της Ομογένειας

Άλυτα παραμένουν τα ζωτικά θέματα της Ομογένειας

Ενώ η Ελλάδα προσέρχεται την Κυριακή 25 Ιανουαρίου στις κάλπες για τίς πρόωρες και ίσως τις πιο κρίσιμες κοινοβουλευτικές εκλογές στην μεταπολιτευτική της ιστορία, δεν μπορούμε παρά να επανέλθουμε στο μέγα θέμα της ψήφου των Αποδήμων Ελλήνων.

Υπενθυμίζουμε ότι τα τελευταία χρόνια έγιναν διάφορες προσπάθειες ώστε να υλοποιηθεί επιτέλους η επιταγή του Συντάγματος (άρθρο 51) που ορίζει πως «Νόμος που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών μπορεί να ορίζει τα σχετικά με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια.»

Δυστυχώς, οι προσπάθειες αυτές δεν απέδωσαν μέχρι σήμερα τα δέοντα. Με λύπη διαπιστώνουμε ότι ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδος δεν έλαβε υπόψη, για άλλη μία φορά, το πάγιο αυτό αίτημα των Ελλήνων του εξωτερικού.

Η Τρίτη Εντολή: Ερμηνεύοντας το Παζλ του Εκλογικού Τοπίου

Η Τρίτη Εντολή

Ερμηνεύοντας το Παζλ του Εκλογικού Τοπίου

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Πριν από πέντε, περίπου, χρόνια, οι μάσκες έπεσαν και οι δυτικοί τοκογλύφοι δεν ερχόντουσαν, πλέον, ούτε ως φίλοι, ούτε ως εταίροι, ούτε ως ουδέτεροι... Μας επιτέθηκαν αδίστακτα, όπως ο λύκος πέφτει πάντα στα πρόβατα. Με τον τρόπο που έρχονταν οι ορδές του Γκαίμπελς και με την σύγχρονη γκαιμπελική μηχανή προπαγάνδας, τα εταιρικά ΜΜΕ, στο πλευρό τους για να ενοχοποιήσουν, να γονατίσουν και να εξουδετερώσουν τον ελληνικό λαό.

Από την πρώτη στιγμή που η «νέα τάξη» ποδοπατούσε την γη μας με το βήμα της χήνας των οικονομικών λεγεώνων, είπαμε να αντιδράσουμε άμεσα και με κάθε διαθέσιμο τρόπο στη νέα δουλεία, όπως οφείλαμε, και δεν ακούσαμε τις σειρήνες της αποτροπής.

Τώρα, μετά από μια πενταετία με μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις, σκληρές συγκρούσεις και πρωτοφανείς κοινοβουλευτικές ανακατατάξεις..., «η χειρότερη βουλή που υπήρξε μέχρι σήμερα αυτοδιαλύθηκε», σύμφωνα με παραδοχή της ίδιας της υπερ-συντηρητικής, καθεστωτικής, «Εστίας» σε κύριο άρθρο της.

Αδιαπραγμάτευτος στόχος η συντριβή των εκφραστών του δωσιλογισμού!

Αδιαπραγμάτευτος στόχος η συντριβή των εκφραστών του δωσιλογισμού!

H ΘΕΣΗ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

"Το Ε.ΠΑ.Μ. δεν θα λειτουργήσει ανταγωνιστικά με την εμφανή κοινωνική βούληση, για συντριβή των πολιτικών δυνάμεων που οδήγησαν τη χώρα στην κατάρρευση και τη χρεοκοπία!

Και καλεί τα μέλη και τους φίλους του να συμβάλουν αποφασιστικά σ’ αυτό".

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η απόφαση του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, καταδεικνύει την αδυναμία του να συνεχίσει να κυβερνά τη χώρα, τουλάχιστον με τους ίδιους όρους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι απώλεσε και τις τελευταίες εφεδρείες κοινωνικής νομιμοποίησης. Υπό τις παρούσες συνθήκες πλήρους κατάρρευσης της οικονομίας, είναι πλέον εντελώς αδύνατο να συντηρήσει τεχνητά κάποιες κοινωνικές δυνάμεις, οι οποίες θα «απορροφούν» τους κραδασμούς που θα προκαλούν οι συνέπειες των ακραίων πολιτικών επιλογών.

Τι διακυβεύεται στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου;

Τι διακυβεύεται στις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου;

Τα κόμματα που έφεραν τη Χώρα στο σημερινό καταστροφικό αδιέξοδο και με περίσσιο θράσος και υποκρισία διεκδικούν ξανά την ψήφο του Ελληνικού Λαού για να συνεχίσουν να τον …‘σώνουν’, σείουν διαρκώς την απειλή της εξόδου από το Ευρώ και τα δεινά που παραμονεύουν αν δεν τους ψηφίσουμε. Το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης προτείνει μια ριζική αλλαγή οικονομικής πολιτικής, αποφεύγοντας όμως να διατυπώσει «σχέδιο Β» για την περίπτωση που, ως κυβέρνηση, συναντήσει τείχος στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και την Φρανκφούρτη. Έτσι όμως δείχνει να απευθύνεται περισσότερο στις «αγορές» και τα διεθνή κέντρα εξουσίας, επιδιώκοντας τον κατευνασμό τους, αντί στον Ελληνικό Λαό, την ψήφο του οποίου διεκδικεί. Ανεξάρτητα από τους λόγους που υποβάλλουν ή επιβάλλουν μια τέτοια τακτική, το αποτέλεσμα είναι ότι δεν πείθει τον σκεπτόμενο πολίτη και εγείρει υποψίες περί μυστικών συμφωνιών ή εκατέρωθεν διαβεβαιώσεων.... Οι υποψίες αυτές ενισχύονται από το γεγονός ότι έχει υποβαθμισθεί το μεγάλο θέμα της διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Ήδη στο “Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης” αναφερόταν μόνο το Κατοχικό Δάνειο ενώ απουσίαζαν παντελώς οι πολεμικές επανορθώσεις, οι αποζημιώσεις προς τις οικογένειες των θυμάτων της Κατοχής και οι κλεμμένοι αρχαιολογικοί θησαυροί. Στο πρόσφατο όμως “Διαρκές Συνέδριο” και αυτή ακόμη η αναφορά στο Κατοχικό Δάνειο απαλείφθηκε από την ομιλία του Προέδρου. Το χειρότερο είναι ότι τόσο ο Πρόεδρος όσο και ο Γραμματέας του κόμματος δεν  έκρυψαν την ενόχλησή τους στην επισήμανσή μου.

Με την καρδιά και με την λογική σταματάμε την απόλυτη καταστροφή της χώρας μας και εκλέγουμε ενεργούς πολίτες

Με την καρδιά και με την λογική σταματάμε την απόλυτη καταστροφή της χώρας μας και εκλέγουμε ενεργούς πολίτες

Στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές στη χώρα μας, στις 25 Ιανουαρίου 2015, καλούμαστε να επιλέξουμε ισχυρή κυβέρνηση που θα μπορεί με ασφάλεια να εγγυηθεί την εθνική ενότητα, την εδαφική ακεραιότητα και την κοινωνική συνοχή. Παράλληλα, καλούμαστε να αποφύγουμε μια ακόμα κυβέρνηση εθνικής υποτέλειας, που θα συνεχίσει να οδηγεί με σταθερά βήματα στην καταστροφή, πολίτες και πατρίδα.

Ας προσπαθήσουμε αυτή τη φορά να ξεφύγουμε από τις Σειρήνες των μνημονιακών καναλαρχών. Ας εφαρμόσουμε πια την βασική αρχή της Δημοκρατίας, που είναι η εναλλαγή της εξουσίας και όχι η ανακύκλωση των ίδιων και των ίδιων αποτυχημένων και διεφθαρμένων πολιτικών, των ίδιων προσκυνημένων σε αλλότρια συμφέροντα οικονομικών παραγόντων της χώρας, που δεν διαθέτουν ίχνος εθνικής αξιοπρέπειας και στάλα αγάπης για τον ελληνικό λαό.