Στον απόηχο της Δόξας

Στον απόηχο της Δόξας 

του Ηλία Σταμπολιάδη*  

Εορτάσαμε την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, ημέρα αντίστασης των Ελλήνων που δια στόματος του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά αντέταξαν το ΟΧΙ κατά των επιβουλέων της πατρίδας μας. Τιμήσαμε τους ηρωικώς πεσόντας πατέρας και αδελφούς μας και αναπτερώσαμε το ηθικό και την εθνική μας συνείδηση ως ιστορικό έθνος που πάντα υπερασπίστηκε την αλήθεια, την δικαιοσύνη και την ελευθερία  με θάρρος αλλά και με αυτοθυσία. Ήλθαν στην μνήμη μας μάχες νικηφόρες αλλά και μάχες μέχρις εσχάτων με παραδείγματα τις μάχες του Μαραθώνα, των Θερμοπυλών και την  ναυμαχία της Σαλαμίνας κατά των Περσών, την αντίσταση μέχρις εσχάτων για την υπεράσπιση της Κωνσταντινουπόλεως, την επανάσταση κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, την έξοδο του Μεσολογγίου, την αντίσταση κατά των  Γερμανών και τον αγώνας της ΕΟΚΑ κατά των Άγγλων. Δυστυχώς δεν έχουν λείψει από την ιστορία μας θλιβερές περιπτώσεις προδοσίας όπως των Θερμοπυλών και προσφάτως της Κύπρου αλλά και της Μακεδονίας. 

Άλλες από τις μάχες αυτές τις δώσαμε ως αμυνόμενοι υπερασπιστές της ελευθερίας μας με κατά μέτωπο απόκρουση του εχθρού ενώ άλλες ως  επαναστάτες αντιστασιακοί κατά ισχυροτέρων βαρβάρων κατακτητών όπως η Εθνική επανάσταση του 1821, η αντίσταση κατά των Γερμανών και ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ. Σε αυτές τις περιπτώσεις αντίστασης κατά των κατακτητών βρεθήκαμε στην θέση του αδυνάτου ενάντια σε πανίσχυρο εχθρό όπου εκ των πραγμάτων δεν χρησιμοποιήσαμε μεθόδους μετωπικής αναμέτρησης αλλά μεθόδους δολιοφθοράς και πλαγιοκόπησης όπως ενδείκνυται σε αυτές τις περιπτώσεις. 

Η ίντριγκα του ΝΑΤΟ και η ΑΟΡΑΤΗ ΧΑΖΑΡΙΑ

Η ίντριγκα του ΝΑΤΟ και η ΑΟΡΑΤΗ ΧΑΖΑΡΙΑ

 

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

 

Ο πόλεμος μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας στην Ουκρανία δεν γίνεται μόνο για την αναγνώριση των ανεξάρτητων δημοκρατιών του Ντονιέτσκ (RPD) και του Λουγκάνσκ (RPL). Μιλάμε για μια εντελώς διαφορετική σελίδα της παγκόσμιας ιστορίας, έναν πολυπολικό κόσμο και μια πλήρη αλλαγή ολόκληρης της αρχιτεκτονικής της παγκόσμιας τάξης.

Έτσι, η Ρωσία προσπαθεί να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο μπλοκ αντίστασης έναντι μιας «συλλογικής Δύσης» που δεν είναι, εδώ και καιρό, η συνέχεια του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού, ούτε του χριστιανικού κόσμου, αλλά είναι ένα νεκροταφείο τοξικών πολιτιστικών αποβλήτων στην επικυριαρχία των Ρότσιλντ, Σόρος, Κλάους Σβαμπ (Νταβός), Μπιλ Γκέητς και των άλλων αφεντικών της Big Pharma/Big Tech και των τραπεζικών κολοσσών.

Αυτοί οι κύκλοι είναι που συνδέονται άμεσα με τα γεγονότα το 2014 στην Ουκρανία και το ενορχηστρωμένο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα του Μαϊντάν, που ήταν η αρχή αυτού του πολέμου.

Αν κάνουμε το λάθος να πιστεύουμε ότι ο πόλεμος άρχισε τώρα, όπως μας βομβαρδίζουν τα ενσωματωμένα ΜΜΕ, είναι ως να θεωρούμε σαν «εισβολή» την απόβαση των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στην Νορμανδία κατά της «κυρίαρχης και δημοκρατικής» Γαλλίας του Βισύ. Να θεωρούμε δηλαδή ότι αυτή ήταν η αρχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και να μην μας πείραζε που η κυβέρνηση του Βισύ ήταν μια μαριονέττα των Ναζί, που οι ευκαιρίες για διαπραγματεύσεις είχαν απορριφθεί και ο πόλεμος εμαίνετο ήδη για χρόνια.

Ο «Ρωσικός Κόσμος» - Τι σημαίνει για τη Ευρώπη και τον κόσμο το νέο δόγμα του Πούτιν

Ο «Ρωσικός Κόσμος»

 Τι σημαίνει για τη Ευρώπη και τον κόσμο το νέο δόγμα του Πούτιν

«Ό,τι έχεις από τους προγόνους σου κληρονομήσει,

κατάκτησέ το, για να σου ανήκει…»

Γκαίτε, Φάουστ

 

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

 

Ο Μέγας Ναπολέων, προτού πεθάνει, τον Μάϊο του 1821, εξόριστος στα υπερπόντια εδάφη της Αγίας Ελένης, είχε σε ανύποπτο χρόνο εκτιμήσει ότι δύο θα είναι οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις που θα κυριαρχήσουν τους επόμενους αιώνες: οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία. Η ιστορία σίγουρα δικαίωσε την διορατικότητά του, ιδίως τα μεγάλα γεγονότα του 20^ου αιώνα με τις δύο παγκόσμιες συγκρούσεις και τον Ψυχρό Πόλεμο.

Στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ρώσοι ηγέτες ενστερνίστηκαν την υπόσχεση στενότερων σχέσεων. Οι πρόεδροι των ΗΠΑ θα έμεναν προσηλωμένοι, σύμφωνα με τα λόγια του Μπιλ Κλίντον, «σε μια στρατηγική συμμαχία με την μετακομμουνιστική Ρωσία» και στην ενσωμάτωση της Ρωσίας στο διεθνές σύστημα. Όμως σήμερα, οι σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν επιδεινωθεί και βρίσκονται στο πιο επικίνδυνο σημείο τους εδώ και δεκαετίες, χειρότερα κι από την ψυχροπολεμική περίοδο.

Τι πήγε, λοιπόν, στραβά; Κατά την ρωσική άποψη, μεγάλο μέρος της ευθύνης πέφτει στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Σύμφωνα με αυτό το επιχείρημα, οι Ηνωμένες Πολιτείες εκμεταλλεύτηκαν τη Ρωσία όταν αυτή ήταν αδύναμη, επεκτείνοντας το ΝΑΤΟ και βομβαρδίζοντας τη Σερβία το 1999, εισβάλλοντας στο Ιράκ το 2003, και, όπως φαίνεται, βοήθησαν στην ανατροπή φιλορωσικών κυβερνήσεων στην Γεωργία το 2003 και στην Ουκρανία αρχικά το 2004 και ύστερα το 2014.

Το Μέτωπο της Βαλτικής - Το καυτό σημείο στην σύγκρουση της Δύσης με την Ρωσία

Το Μέτωπο της Βαλτικής

Το καυτό σημείο στην σύγκρουση της Δύσης με την Ρωσία

 

«Όσον αφορά τη θέση των συμπατριωτών μας στις χώρες της Βαλτικής, μιλάμε συνεχώς γι' αυτό, εφιστώντας την προσοχή των κυβερνήσεων των χωρών της Βαλτικής…».

Βλαντίμιρ Πούτιν, για τις χώρες της Βαλτικής

 

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

 

Ο πόλεμος που διεξάγεται σήμερα είναι ένας άλλος παγκόσμιος πόλεμος, η διεξαγωγή του οποίου επηρεάζει άμεσα και θα καθορίσει μακροπρόθεσμα την διεθνή πολιτική τάξη. Ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές αναρωτιούνται, μάλιστα, αν αυτή η σύγκρουση είναι «ο πρώτος πραγματικά παγκόσμιος πόλεμος», ένας πόλεμος περισσότερο παγκόσμιος από τους δύο που έχουν προηγηθεί, όπως έγραψε στους Τάϊμς της Νέας Υόρκης ο Τόμας Φρίντμαν. Η σημερινή κατάσταση στην Ουκρανία θυμίζει εν πολλοίς μια σκηνή από την ταινία Kingdom of the Heaven του Ρίντλεϋ Σκοτ, η υπόθεση της οποίας περιστρέφεται γύρω από την εκστρατεία των Σταυροφόρων στην Μέση Ανατολή κατά τον Μεσαίωνα.

Μία από τις σκηνές της ταινίας δείχνει τον σταυροφορικό στρατό του Γκυ ντε Λουζινιάν να πορεύεται εναντίον του Σαλαντίν μέσα στην έρημο, με τον καυτό ήλιο, την δίψα και την πείνα να θερίζει τις γραμμές των μαχητών της δυτικής χριστιανοσύνης. Ο Γκυ είχε κάνει το μεγάλο λάθος να πάει να πολεμήσει μακριά από την έδρα του, αποκομμένος από τις πηγές του ανεφοδιασμού του, επιτρέποντας έτσι στον μέγα Σαλαδίνο να τον κατατροπώσει.

Το ίδιο λάθος έκαναν κατά καιρούς οι εχθροί της Ρωσίας, μόνο που στην περίπτωσή της ήταν ο χειμώνας και ο παγετός που έπαιζαν τον ρόλο της ερήμου και του ήλιου. Στην ίδια παγίδα κινδυνεύει να πέσει και το ΝΑΤΟ με τους μισθοφόρους του και τους «εθελοντές» του -που, στην ουσία, είναι το κύριο σώμα του «ουκρανικού στρατού»- στο σημερινό μέτωπο της Ουκρανίας.

Ουκρανία, η Επιστροφή της Ιστορίας: Τα ρωσικά μυστήρια και η Rand Corporation

Ουκρανία, η Επιστροφή της Ιστορίας: Τα ρωσικά μυστήρια και η Rand Corporation

«Η εποχή που σχετιζόταν με την οικοδόμηση μιας κεντρικής νέας παγκόσμιας τάξης έχει οριστικά τελειώσει».

Βλαδίμηρος Πούτιν

 

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Υπάρχουν στιγμές που η ιστορία επιταχύνεται απότομα, όπως σήμερα, με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Και για το καλύτερο και για το χειρότερο. Οι Ρώσοι, για μια ακόμα φορά, μετά το 1917 και το ’91, θα αλλάξουν για πάντα το πρόσωπο της Ευρώπης. Οι κινήσεις των Ρώσων και η ιδιαίτερη στρατηγική τους πάντοτε δημιουργούσε ερωτηματικά και εκνευρισμό στις δυτικές δυνάμεις. Ο Ουΐνστον Τσώρτσιλ είχε ορίσει την Ρωσία ως «έναν γρίφο τυλιγμένο σ’ ένα μυστήριο το οποίο είναι τοποθετημένο μέσα σε ένα αίνιγμα». Ο Βρετανός πρωθυπουργός τα είπε αυτά την 1η Οκτωβρίου 1939, μετά την υπογραφή στην Μόσχα (Αύγουστος 1939) του Γερμανο-Σοβιετικού Συμφώνου Μη Επίθεσης Ρίμπεντροπ-Μολότωφ και την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μιλώντας στο ραδιόφωνο του BBC και αναφερόμενος στα ζωτικά συμφέροντα της Ρωσίας (τότε ΕΣΣΔ) στην Μαύρη Θάλασσα. Στη συνέχεια, ο δυτικός κόσμος εξακολούθησε να μην κατανοεί το κίνητρο πίσω από πολλές από τις σοβιετικές ενέργειες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Ο Τσώρτσιλ δεν ήταν ο πρώτος που προβληματίστηκε με την φύση της Ρωσίας —μιας χώρας διχασμένης ιστορικά μεταξύ Ανατολής και Δύσης— ούτε ήταν ο τελευταίος. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Ρωσία υπέστη οικονομική καταστροφή και δύο άγριους εσωτερικούς πολέμους. Η αβεβαιότητα της καθημερινότητας συνδυάστηκε με κρίση εθνικής ταυτότητας. Οι Ρώσοι βρέθηκαν σε μια νέα χώρα και αντιμετώπισαν πιεστικά ερωτήματα: Τι σημαίνει να είσαι Ρώσος σε έναν μετασοβιετικό κόσμο; Πώς εγκαταλείπεται η ασφάλεια και οι πεποιθήσεις του παρελθόντος;

Στη δεκαετία του 2000, η οικονομική και πολιτική κατάσταση στη Ρωσία σταθεροποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό μετά την άνοδο του Πούτιν, αλλά αυτή η σταθερότητα ενθάρρυνε ένα νέο παράδοξο - μια νοσταλγία για την ισχύ του παρελθόντος μαζί με μια επιθυμία για ένα νέο μέλλον. Η Ρωσία αντιμετωπίζει τώρα νέα ερωτήματα. Πού οδεύει η Ρωσία; Επιστροφή στο παρελθόν του Ψυχρού Πολέμου ή προς μια νέα αυτοκρατορία;

Η αντίστροφη μιντιακή πραγματικότητα

 Η αντίστροφη μιντιακή πραγματικότητα

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Με την δύναμη των «ενσωματωμένων» ΜΜΕ, που βαδίζουν με το μεταμοντέρνο βήμα της Χήνας, αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία έχει με οργουελλικό τρόπο αντιστραφεί και παρουσιάζεται ως «ρωσική απειλή». Ο λόγος: Η αποφασιστική αντίδραση της Μόσχας στην περικύκλωσή της από το ΝΑΤΟ μέσα στα μονοπολικά παγκόσμια σχέδια και η άρνηση των εθνών να δεχθούν την καταβρόχθισή τους από το ισοπεδωτικό νεοταξικό μοντέλο ώστε οι πολίτες να γίνουν τα hommuculus των «largely cocacola-ized countries» (κατά τον μεγάλο μας ποιητή Γ. Σεφέρη).

Η Ρωσία αποτελεί δικαιωματικά σήμερα σημαντικό μέρος του διεθνούς συστήματος και, ως εκ τούτου, κάποιοι ακραίοι κρίκοι των Επικυρίαρχων, ιδίως στις ΗΠΑ, όπου επικρατεί μεγάλη πόλωση, θα κάνουν ό,τι μπορούν για να την πολεμήσουν.

Ο έλεγχος των μέσων ενημέρωσης είναι κλασσική υπόθεση για τους Αμερικανούς. Την δεκαετία του '60, ο Λευκός Οίκος, επί Λύντον Τζόνσον, είχε προσλάβει την House Information Group για να «πουλήσει» τον πόλεμο του Βιετνάμ στους συμπολίτες του. Το 1983, ο Ρόναλντ Ρήγκαν είχε εισβάλει στην Γρανάδα μέσα σε ένα πλήρες ενημερωτικό μπλακ-άουτ. Το 1991, την εποχή του πρώτου Πολέμου του Κόλπου, ο Τζωρτζ Μπους πατήρ είχε εμπιστευθεί σε μια ιδιωτική συμβουλευτική εταιρεία, την Rendon Group, την διεξαγωγή καμπάνιας μέσω του τύπου υπέρ του καθεστώτος του Κουβέϊτ. Στην συνέχεια, με τον Κλίντον και τον Μπους τζούνιορ, οι neocons συστηματοποίησαν την χρήση της προπαγάνδας, ωσάν η άσκηση της εξουσίας να είναι μια γιγαντιαία και διαρκής καμπάνια παραπληροφόρησης όπου τα φαινόμενα μετρούν πιο πολύ από τα γεγονότα.

ΠΑΤΡΙΔΑ, ΣΑΝ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΣΟΥ…

ΠΑΤΡΙΔΑ, ΣΑΝ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΣΟΥ…

Λορέντζος Μαβίλης

Στις 28 Νοεμβρίου του 1912, κατά την διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου, βρίσκει ομηρικό θάνατο ο Επτανήσιος λυρικός ποιητής Λορέντζος Μαβίλης, σε ηλικία 52 ετών. Τραυματίστηκε στην Μάχη του Όρους Δρίσκου, στην επιχείρηση του στρατού μας για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων.

«Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα είχα την μεγάλη τιμή να πεθάνω για την Ελλάδα», είχε πει, θυμίζοντας το επιτάφιο επίγραμμα του Αισχύλου όπου τονίζεται η συμμετοχή του μεγάλου τραγικού ποιητή στην Μάχη του Μαραθώνα.

Φλογερός πατριώτης, ρομαντικός οραματιστής, ανηψιός του Καποδίστρια από την πλευρά της μητέρας του, ο Μαβίλης διατηρούσε δεσμό με την ποιήτρια Μυρτιώτισσα, η οποία υπηρετούσε την ερωτική ποίηση. Το ποίημά της «Τι άλλο, καλέ μου» είναι αφιερωμένο στην μνήμη του.

2018-2028: Η Παγκοσμιοποίηση του Πολέμου

2018-2028: Η Παγκοσμιοποίηση του Πολέμου

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Όπως έχει αποκαλυφθεί από διάφορες πηγές, τα ηγεμονικά σχέδια των Επικυρίαρχων με αφορμή το σημαδιακό γεγονός της 11/9 στις ΗΠΑ ήταν μια τριακονταετής, πάνω-κάτω, παγκόσμια πολεμική αναταραχή, μέσα από τοπικές ή περιφερειακές συγκρούσεις που θα αναπτύσσονταν σε όλες τις στρατηγικά σημαντικές περιοχές του πλανήτη.

Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια, η πυρηνική απειλή είτε με την μορφή “προληπτικής” επίθεσης είτε με τον μανδύα τρομοκρατικού χτυπήματος θα χρησιμοποιηθεί για να εκβιάσει την υποταγή στην “παγκοσμιοποίηση”, όπως την εννοούν οι δυτικές ελίτ.

Αυτός ο παρατεταμένος πόλεμος είναι το αποκορύφωμα της πιο φοβερής οικονομικής κρίσης στην σύγχρονη ιστορία. Συνδέεται άμεσα με την διαδικασία μετασχηματισμού της οικονομίας παγκοσμίως, που έχει οδηγήσει στην κατάρρευση των εθνικών οικονομιών και την φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του παγκόσμιου πληθυσμού.

Μπροστά στον εφιάλτη της πυρηνικής τρομοκρατίας

Μπροστά στον εφιάλτη της πυρηνικής τρομοκρατίας

Του  Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Η αγωνία της εποχής μας είναι αν ο αιώνας αυτός που ζούμε θα είναι η καμπή μιας σωτήριας μεταμόρφωσης ή ο αιώνας της μεγάλης οπισθοδρόμησης, ακόμα και της απόλυτης καταστροφής. Η αρχική αισιοδοξία για το “πλανητικό χωριό” έχει προ πολλού διαψευσθεί και όλο και πιο πολλοί άνθρωποι αποκαρδιώνονται από το μέγεθος της βίας που μας απειλεί εμφανέστερα από κάθε άλλη φορά. Ιδιαίτερα η σύγκρουση μεταξύ της Δύσης και του Αραβομουσουλμανικού κόσμου, η οποία, μετά το φρικαλέο “σώου” της 11/9, έχει πάρει πλανητικές διαστάσεις, μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα φονική, αν οι αντιμαχόμενοι καταφύγουν κάποια στιγμή στα “μη συμβατικά” όπλα.

Από τον Ιανουάριο του 2017, το Ρολόϊ της Αποκάλυψης (Doomsday Clock) προχώρησε στα 2,5 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, την δεύτερη πιο κοντινή προσέγγιση στην 12η ώρα από την έναρξή του πριν από εβδομήντα χρόνια, το 1947, στην αρχή της πυρηνικής εποχής.

Η αλήθεια για τα μνημόνια και το 4ο Ράιχ

Τα ηγεμονικά σχέδια της πρωσικής κυβέρνησης καλύπτονται πίσω από το ιδεολογικό πέπλο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, έτσι ώστε να μην ενοχλούν – οπότε ο ευρωπαϊσμός της Γερμανίας είναι ουσιαστικά γερμανικός εθνικισμός, ενώ η πολιτική λιτότητας αποτελεί το όπλο για την οικονομική κατοχή των εταίρων της.

«Στην πραγματικότητα οι ναζί και οι σύμμαχοι τους αφιέρωσαν πάρα πολλά χρόνια στην αναζήτηση έξυπνων προγραμμάτων που θα προωθούσαν την οικονομική και πολιτική ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών κρατών – προγράμματα που έχουν μία εντυπωσιακή ομοιότητα με το σημερινό σχεδιασμό της Ευρωζώνης» (πηγή).

Να στηρίξουμε την Συριακή αντίσταση ενάντια στην επιβουλή ΗΠΑ - Ισραήλ - Τουρκίας

Να στηρίξουμε την Συριακή αντίσταση ενάντια στην επιβουλή ΗΠΑ - Ισραήλ - Τουρκίας 

Ανοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σημαίνει παραίτηση απ΄ την αντίσταση και τον αγώνα στη χώρα μας!

Κείμενο - Πρόταση 100 πολιτικών και κοινωνικών στελεχών για την ΣΥΡΙΑ

Απαιτούμε:

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΣΥΡΙΑΣ!

Ο πόλεμος ως ανάσα στην αναπαραγωγή του καπιταλισμού αποτελεί μια έσχατη αλλά αναγκαία διέξοδο. Ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός χρησιμοποιεί την στρατιωτική βία και το κουρέλιασμα του διεθνούς δικαίου ως σφραγίδα της επίδοξης, νέας, εμβέλειάς του.

Το «δίκαιο του ισχυρού» λειτουργεί ωμά για την ενοποίηση του Δυτικού κόσμου με την «προς Ανατολάς» επέκτασή του.

Το ανοικτό στοίχημα των ΗΠΑ-Ισραήλ για πολεμικό κτύπημα στο Ιράν, ο εξορισμός της Ρωσίας από την Ανατολική Μεσόγειο και η ποινικοποίηση κάθε συμμαχίας μαζί της, και η διαφαινόμενη περικύκλωση της Κίνας συνδυάζονται με την εκτύλιξη του σχεδίου της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής».

Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος στα Βαλκάνια

Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος στα Βαλκάνια

Επιμέλεια: Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης*

Από τους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι το τέλος του 2ου αιώνα, η περιοχή των νοτίων Βαλκανίων υπήρξε χώρος πολεμικών συγκρούσεων, δυναστικών πολέμων, αλυτρωτικών και εδαφικών βλέψεων. Ιστορικά, ο όρος “Μακεδονία” αναφέρεται στο Ελληνικό έθνος μέσω του πολιτισμού των αρχαίων Μακεδόνων, που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής μας κληρονομιάς. Γεωγραφικά, στη νεώτερη εποχή, ο όρος καλύπτει μια ευρύτερη περιοχή που εκτείνεται στο έδαφος διαφόρων βαλκανικών χωρών, με το μεγαλύτερο τμήμα της (50,5%) να βρίσκεται στην Ελλάδα, βάσει της Συνθήκης του Βουκουρεστίου (1913), που ήταν το επισφράγισμα των βαλκανικών πολέμων.

Η ονομασία “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, που εισήχθη υπούλως το 1945 από τον Τίτο στην πρώην Γιουγκοσλαβία, έγινε αποδεκτή αδιαμαρτύρητα τόσο από το τότε σοβιετικό μπλοκ όσο και από το μεταπολεμικό “εθνικόφρον” ελληνικό καθεστώς. Το 1992, μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ και της Γιουγκοσλαβίας, η Δύση κατασκεύασε μεθοδικά έναν “Δούρειο Ίππο” στα Βαλκάνια, αναγνωρίζοντας το κράτος με το όνομα FYROM (πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας), στην προσπάθεια να δημιουργήσει κράτη-δορυφόρους των ΗΠΑ και να περιορίσει την ρωσική επιρροή στην περιοχή που είχε ιστορικές ρίζες.

2017: Η χρονιά του “Μαύρου Κύκνου”;

2017: Η χρονιά του “Μαύρου Κύκνου”;

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Τα γεγονότα που έχουν σημαντική επίπτωση στην ιστορία, που φέρνουν τα πάνω-κάτω, είναι συνήθως περιορισμένης προβλεπτότητας. Είναι οι “Μαύροι Κύκνοι” της ιστορίας, όπως λέει στο βιβλίο του ο Nassim Taleb, ο οποίος με την θεωρία του για την αβεβαιότητα έχει προβλέψει την επερχόμενη κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2017 θα συνεχιστεί η επανάσταση που άρχισε με το Brexit εναντίον της “μεταστατικής γραφειοκρατίας” των Βρυξελλών και του πιο “ηλίθιου πρότζεκτ” που επιβλήθηκε από τα πάνω προς τα κάτω με τα παρωχημένα οικονομικά του '50, προέβλεψε.

Ο συνδυασμός αυτός περιορισμένης προβλεπτότητας και σημαντικής επίπτωσης επηρεάζει την ιστορία εδώ και κάποιες χιλιάδες χρόνια και δεν παύει να μεγαλώνει. Άρχισε να επιταχύνεται με τη Βιομηχανική Επανάσταση, όταν ο κόσμος ξεκίνησε να γίνεται όλο και πιο περίπλοκος, κι από τότε κάνει τους Μαύρους Κύκνους να λειτουργούν σαν μεγάλα αινίγματα.

Η καθοριστική παγκόσμια τάση το 2017 θα είναι η ανάπτυξη ή η επιδείνωση των ρωσσο-αμερικανικών σχέσεων υπό τον νεο-εκλεγέντα Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και ο αντίκτυπος της εξέλιξης αυτής σε άλλες περιοχές. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας πρόσφατης έκθεσης που συνέταξε η ρωσσική Συμβουλευτική Ομάδα Εξωτερικής Πολιτικής, η οποία εξέτασε προσεκτικά τις διεθνείς απειλές που αντιμετωπίζει ο κόσμος.

Νέος κύκλος βίας στην Παλαιστίνη;

Νέος κύκλος βίας στην Παλαιστίνη;

Οριστική επικράτηση θα επιδιώξει το Ισραήλ

Τα τελευταία χρόνια, με τις δραματικές εξελίξεις στον υπόλοιπο μεσανατολικό χώρο, το παλαιστινιακό έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα, ξεχασμένο εντελώς κι από τα μέσα ενημέρωσης. Φαίνεται, όμως, ότι κάποιοι στην σιωνιστική πλευρά πιστεύουν ότι ίσως τώρα είναι η ευκαιρία για την οριστική επικράτησή τους, όπως αφήνει να εννοηθεί το άρθρο του γνωστού ιστορικού για την Μέση Ανατολή, Daniel Pipes, στην έγκυρη αμερικανο-εβραϊκή επιθεώρηση Commentary, ένα από περιοδικά με την μεγαλύτερη επιρροή στον τομέα της διεθνούς πολιτικής.

Το Παλαιστινιακό ζήτημα ταιριάζει με την κλασσική περιγραφή της παράνοιας: “να κάνεις τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά, περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα”. Έναν αιώνα τώρα, από το 1917 που άνοιξε αυτός ο κύκλος, μετά την Διακήρυξη Μπάλφουρ, Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί εμμένουν σε στατικούς και αντίθετους στόχους.

Το Χαλέπι επέστρεψε στην Συριακή πατρίδα

Το Χαλέπι επέστρεψε στην Συριακή πατρίδα

Μητέρα Συρία / Όρθια στάθηκες απέναντι σε μια αυτοκρατορία / που 'θελε να σε μοιράσει δίχως όρους / σε τρομοκράτες, τζιχαντιστές και μισθοφόρους.

[Πέτρος Αργυρίου, Χριστούγεννα στη Συρία]

Ανακοίνωση του ΚΚΣ, ηχηρό χαστούκι στην ευρω-αριστερά και τα αργυρώνητα δυτικά ΜΜΕ

Η “Νέα Τάξη” σταμάτησε μπροστά στο “Πατρίδα ή Θάνατος” του λαού της Συρίας...

Η ιστορική ανακοίνωση-απάντηση της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας στην ευρωπαϊκή “αριστερά” του Σόρος και τις ενσωματωμένες νεοταξικές “δημοσιογραφικές πόρνες”, έχει ως εξής:

EKTAKTΗ σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ

EKTAKTΗ σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ

Οι ειδικές δυνάμεις του Συριακού Στρατού συνέλαβαν αξιωματικούς του ΝΑΤΟ μέσα σε καταφύγιο τζιχαντιστών στο Ανατολικό Χαλέπι, σύμφωνα με το έγκυρο ειδησεογραφικό δίκτυο voltaire.net.

Όπως σημειώνει το voltaire.net, το Συμβούλιο Ασφαλείας συνεδριάζει εκτάκτως και κεκλεισμένων των θυρών αυτή την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016 στην (17h διεθνής ώρα), καθώς συνελήφθησαν αξιωματικοί του ΝΑΤΟ σήμερα το πρωί από τις ειδικές συριακές δυνάμεις εντός ενός καταφυγίου στο Ανατολικό Χαλέπι.

Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο, πρόκειται για Γάλλους αξιωματικούς και στρατιώτες, γι' αυτό και παρατηρείται έντονη κινητικότητα της γαλλικής διπλωματίας στην περιοχή.

Ελεύθερο το Χαλέπι!

Ελεύθερο το Χαλέπι!

Ανατροπή στην ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή

Η νίκη στο Χαλέπι, η στενή συνεργασία της Ρωσίας και με τη Χεζμπολάχ πλέον, η ανάμειξη της Κίνας αλλάζουν δραματικά τον συσχετισμό δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή και οδηγούν τη χώρα μας - με ανυπολόγιστες συνέπειες μεσοπρόθεσμα για το λαό της - να βρίσκεται στη λάθος πλευρά του Ρουβίκωνα.

Του Ανδρέα Ζαφείρη*

Συνάντηση για πρώτη φορά Ρωσίας-Χεζμπολάχ και ο ρόλος της Κίνας

Η απελευθέρωση της παλιάς πόλης αποτέλεσε μια βαριά ήττα, στρατηγική και ψυχολογική, για τις δυνάμεις που επιθυμούν το διαμελισμό της Συρίας και μια μεγάλη επιτυχία για το συριακό καθεστώς και την Χεζμπολάχ, καθώς σφράγισαν την επιστροφή της κεντρικής εξουσίας, στην καρδιά της «Χρήσιμης Χώρας», που ελέγχει τώρα και πέντε μεγάλες πόλεις της Συρίας (Δαμασκό, Χαλέπι, Χομς, Χάμα, Λατάκεια).

“Ο Πόλεμος στη Συρία, το Κουρδικό Πρόβλημα και η Λύση της Ομοσπονδίας”

Εκδήλωση – Συζήτηση

“Ο Πόλεμος στη Συρία, το Κουρδικό Πρόβλημα και η Λύση της Ομοσπονδίας”

Μνήμες '40-'44

Μνήμες '40-'44

Πάρε τα όπλα ευγενικέ Λαέ της Ελλάδας!

Πίνακας του ζωγράφου του Έπους του '40 Αλέξανδρου Αλεξανδράκη

Αυτός ο αγώνας είναι η εθνική μας ταυτότητα

Απ' τη Βαβέλ, από τα Σόδομα και Γόμορα

πετάχτη ο Μαμωνάς, καβάλησε τον πόλεμο

κι ερίχτη στην Ελλάδα, μαύρος χαλασμός.

(Βασίλη Ρώτα, “Τραγούδι της κατοχής”)

Τέτοιες χρονιάρες ημέρες η μνήμη πετάει αλαφριά, άλλοτε σαν χελιδόνι κι άλλοτε σαν πουλί της καταιγίδας. Πετάει στα παλιά και στα παλιότερα, στα νέα και στα πιο νέα. Ανηφορίζει βουνά, κατηφορίζει λαγκαδιές, ταξιδεύει στα κύματα και στους αιθέρες, μ' όλους τους καιρούς, νύχτα και ημέρα. Μπαίνει σε τραίνα στιβιαγμένα με στρατιώτες, που κουνάνε μαντήλια, βλέπει μάτια δακρυσμένα, μορφές σπαραγμένες, παράθυρα που ανοίγουν, ακούει φωνές: “Στο καλό! Με τη Νίκη!”.

Η προβολή ισχύος ΗΠΑ - Ρωσίας στη Συρία και η νέα μέθοδος Brzezinski!!

Η προβολή ισχύος ΗΠΑ - Ρωσίας στη Συρία και η νέα μέθοδος Brzezinski!!

Του Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη*

Το 2000, το National Energy Policy Development Group (NEPDG), υπό την προεδρία του Dick Cheney, είχε εντοπίσει τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αέριου στην Αν. Μεσόγειο και στη συριακή ενδοχώρα. Το επιτελείο του υιοθέτησε τότε το σχέδιο για την αναδιαμόρφωση της

«Ευρύτερης Μέσης Ανατολής», ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών δημιούργησε το επόμενο έτος το τμήμα ΜΕΝΑ (Middle East North Africa) για να οργανώσει την «Αραβική Άνοιξη». Ο ανωτέρω σχεδιασμός αποκαλύφθηκε από τον Στρατηγό πρώην ανώτατο Διοικητή του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη Wesley Clark.