Το “Αραβικό ΝΑΤΟ” φέρνει πόλεμο ή ειρήνη;

Το “Αραβικό ΝΑΤΟ” φέρνει πόλεμο ή ειρήνη;

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Η μουσουλμανική παράδοση λέει ότι, μόλις ο Μωάμεθ έγινε δύο μηνών, η μητέρα του, σύμφωνα με τα έθιμα των Βεδουΐνων των πόλεων, τον παρέδωσε σε κάποια παραμάνα Χαλίμα για να τον αναθρέψει στην έρημο. Ο Προφήτης δεν ξέχασε ποτέ όσο ζούσε εκείνα τα αμέριμνα χρόνια που πέρασε στην υγιεινή ζωή σαν παιδί κι αναφερόταν πάντα με νοσταλγία στις περιποιήσεις της παραμάνας του.

Η Χαλίμα δεν είναι η μόνη γυναίκα που σφράγισε καταλυτικά με την παρουσία της την ζωή του ιδρυτή της μουσουλμανικής θρησκείας. Η γυναίκα του, Χαδίγα, μια πλούσια χήρα από την Μέκκα, ήταν αυτή που ώθησε τον Μωάμεθ να αφιερωθεί στην προφητική του αποστολή, εξασφαλίζοντάς του παράλληλα την οικονομική του ανεξαρτησία.

Έτσι, μπορούμε να πούμε ότι ξεκίνησε μια μακρόχρονη παράδοση οι γυναίκες να έχουν μια ιδιαίτερη θέση στα παρασκήνια, πάντα, της ιστορίας του Ισλάμ.

Ποια είναι η νέα περίπλοκη Γεωπολιτική της Ενέργειας: Σεΐχηδες εναντίον Σχιστολίθου

Ποια είναι η νέα περίπλοκη Γεωπολιτική της Ενέργειας: Σεΐχηδες εναντίον Σχιστολίθου

Η πρόσφατη συμφωνία του ΟΗΕ για το κλίμα δρομολογεί την δυνατότητα να αλλάξει ο χάρτης της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας από ένα μοντέλο όπου κυριαρχούν τα ορυκτά καύσιμα σε ένα που διέπεται από τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Είναι σαφές ότι, εάν συμβεί αυτό, οι χώρες παραγωγής υδρογονανθράκων θα πρέπει να προσαρμόσουν τις οικονομίες τους προς χαμηλότερα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου, άνθρακα και φυσικού αερίου. Η άνοδος των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπορεί επίσης να δημιουργήσει νέα κέντρα γεωπολιτικής ισχύος. Όσο διευρύνεται η χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η γεωπολιτική σημασία των χωρών παραγωγής της αναμένεται να είναι μικρότερη από ό,τι στην εποχή των ορυκτών καυσίμων. Αντί να επικεντρώνεται σε δύο μόνο σημαντικούς πόρους, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, η γεωπολιτική της ενέργειας χαμηλών εκπομπών άνθρακα μπορεί να εξαρτάται από πολλούς άλλους παράγοντες, όπως η πρόσβαση στην τεχνολογία, τις γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, τα υλικά σπανίων γαιών, τις πατέντες, την αποθήκευση και αποστολή, για να μην αναφέρουμε τις απρόβλεπτες κυβερνητικές πολιτικές.

Το τέλος της παλαιάς τάξης του πετρελαίου

Το τέλος της παλαιάς τάξης του πετρελαίου

Η Κυριακή, 17 Απριλίου, ήταν η καθοριστική ημέρα. Οι μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγές χώρες στον κόσμο υποτίθεται ότι θα έβαζαν για άλλη μια φορά ​​πειθαρχία στη χαοτική αγορά πετρελαίου και θα πυροδοτούσαν την επιστροφή σε υψηλές τιμές. Στην συνάντηση στην Ντόχα, την αστραφτερή πρωτεύουσα του πλούσιου σε πετρέλαιο Κατάρ, οι υπουργοί πετρελαίου του Οργανισμού Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών (ΟΠΕΚ), μαζί με σημαντικούς παραγωγούς εκτός ΟΠΕΚ, όπως η Ρωσία και το Μεξικό, είχαν προγραμματίσει να επικυρώσουν ένα σχέδιο συμφωνίας ώστε να παγώσουν την παραγωγή πετρελαίου τους στα σημερινά επίπεδα. Εν αναμονή μιας τέτοιας συμφωνίας, οι τιμές του πετρελαίου είχαν αρχίσει να ανεβαίνουν σταθερά, από 30 δολάρια το βαρέλι στα μέσα Ιανουαρίου έως τα 43 δολάρια την παραμονή της συνάντησης. Αλλά, αντί να αποκατασταθεί η παλιά τάξη στο πετρέλαιο, η συνάντηση κατέληξε σε διαφωνία, οδηγώντας προς τα κάτω πάλι τις τιμές και αποκαλύπτοντας βαθιές ρωγμές στις τάξεις των παγκόσμιων παραγωγών ενέργειας.

«Πόλεμος κατά του Έμπολα» του Ομπάμα ή Πόλεμος για το Πετρέλαιο;

«Πόλεμος κατά του Έμπολα» του Ομπάμα ή Πόλεμος για το Πετρέλαιο;

Η μοίρα του Μπαράκ Ομπάμα, παρότι Νομπελίστας της Ειρήνης, φαίνεται ότι είναι να καταγραφεί στας δέλτους της Ιστορίας ως ο πρόεδρος που διεξήγαγε τους περισσότερους επιθετικούς πολέμους που κήρυξε ποτέ μια πολεμοχαρής αμερικανική διακυβέρνηση.

Κατ’ αρχάς,, πριν καν στεγνώσει το μελάνι στο έγγραφο του Νόμπελ Ειρήνης του, ο Ομπάμα ανακοίνωσε την «έφοδο» στο Αφγανιστάν, ρίχνοντας άλλους 30.000 Αμερικανούς στρατιωτικούς σ’ αυτό το κατεστραμμένο μέρος του κόσμου. Μετά ήρθε ο πόλεμος του Ομπάμα κατά του Καντάφι, τον οποίο ακολούθησε ο πόλεμος με στόχο την ανατροπή του Άσσαντ στην Συρία. Λίγο αργότερα ξέσπασε ο «πόλεμος για την δημοκρατία στην Ουκρανία» ή, καλύτερα, η προσπάθεια του Ομπάμα να σύρει την Ρωσσία σε νέα πολεμική αναμέτρηση με το ΝΑΤΟ στηρίζοντας έναν εσμό Ουκρανών ολιγαρχών, εγκληματιών και ακροδεξιών νεοναζί στο Κίεβο. Τον Ιούλιο του 2014, η κυβέρνηση Ομπάμα ωθούσε τον πρόεδρο να κάνει μια δεύτερη προσπάθεια και να βομβαρδίσει την Συρία ώστε να την γυρίσει στην Λίθινη Εποχή, υποτίθεται για να καταστρέψει τον ISIS, μια τρελλαμένη σουννιτική σέκτα που λέγεται ότι είναι καρπός στενής συνεργασίας CIA και ισραηλινών Μυστικών Υπηρεσιών.